นี่คือคำอธิบายเดียวที่สมเหตุสมผลที่หลิวเฟยหยานนึกออก เพราะหลายวันมานี้ นอกจากร่วมเพศกับเย่เทียนฉือไปสองครั้งแล้ว นางก็มิได้ทำสิ่งใดอีกเลย!
“มหัศจรรย์เกินไปแล้ว พลังฝีมือของข้าฟื้นคืนมาแล้ว!”
หลิวเฟยหยานดีใจยิ่งนัก “ทว่า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ในปราณสวรรค์หลอมรวมหยินหยางกล่าวไว้ว่า การร่วมเพศเป็นเวลาหลายปีจะช่วยซ่อมแซมตันเถียนได้ แต่ต่อให้เป็นผู้มีกายหยางบริสุทธิ์เช่นเทียนฉือ ก็ยังต้องฝึกถึงร้อยครั้งจึงจะเห็นผล”
“แต่ตอนนี้ข้าเพิ่งร่วมเพศกับเขาเพียงสองครั้งเท่านั้น...!”
“เช่นนั้นหากร่วมเพศถึงร้อยครั้ง หรือร่วมเพศต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ จะเกิดผลเช่นไรกันเล่า?” หลิวเฟยหยานเฝ้าฝันถึงด้วยความใฝ่ฝันอย่างยิ่ง
“ไม่ว่าจะอย่างไร พลังฝีมือของข้าก็ฟื้นคืนมาในที่สุด แถมยังเลื่อนขึ้นไปถึงขั้นรวมจิตขั้นปลายโดยมิคาดคิดอีกด้วย!”
“ตระกูลไช่ ตระกูลเย่ และการประชุมใหญ่ของตระกูลเย่ในเช้าวันพรุ่งนี้ ข้าอยากดูนักว่าจะมีผู้ใดกล้ารังแกข้าอีก!”
ในห้วงความคิดของหลิวเฟยหยาน ภาพร่างสูงใหญ่กำยำของเย่เทียนฉือผุดขึ้นมาอีกโดยห้ามไม่อยู่ นางหน้าแดงพึมพำว่า “เทียนฉือเอ๋ย เทียนฉือ เจ้าช่างเป็นดาวนำโชคของซือเหนียงผู้นี้จริง ๆ...!”
......
ภายในหอคอยคุมฟ้า!
“ต่อไป เพิ่มแรงอีกนิด อีกหน่อยก็สำเร็จแล้ว!”
“พี่หญิงเยวี่ย ข้าทนไม่ไหวแล้ว!”
หงเยวี่ยจีตวาดเสียงดุ “ทนไม่ไหวก็ต้องทน แค่ความอดทนเพียงเท่านี้ยังไม่มี แล้วจะพูดถึงการแข็งแกร่งได้อย่างไร!”
“ข้าเข้าใจแล้ว...!”