พูดจบลง ใบหน้างามของหลิวเฟยหยานก็พลันแดงเรื่อขึ้นบางๆ ด้วยความเขินอาย
“อ้อ เข้าใจแล้ว”
เย่เทียนฉือคลายข้อสงสัยในใจได้ทั้งหมด ไม่น่าแปลกใจเลยที่หงเยวี่ยจีถึงบอกว่าศิษย์แม่ยังเป็นสาวบริสุทธิ์ จึงจะได้รับประโยชน์จากกายเทพวิถีโบราณของเขา ที่แท้ก็เพราะอาจารย์ไม่ไหวนี่เอง!
“อย่างนั้นหลายปีมานี้ ศิษย์แม่คงเหงามากสินะ?” เย่เทียนฉือถาม
“แน่นอน”
หลิวเฟยหยานพยักหน้า สีหน้าเผยความน้อยเนื้อต่ำใจออกมา “การเสพสุขระหว่างชายหญิงคือความสุขอันยิ่งใหญ่ของโลก โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง”
“หญิงมากมายที่ภายนอกทำเป็นสาวบริสุทธิ์ แท้จริงกลับมีความต้องการมากกว่าใคร”
“อาจารย์ของเจ้าจะแต่งข้าเข้ามาก็เพื่อรักษาหน้าตัวเองเท่านั้น เรื่องนี้ทำเอาข้าต้องทุกข์ทรมานมาโดยตลอด”
“โชคดีที่ศิษย์แม่ยังมีเจ้า ก็ถือว่าได้ชุ่มชื่นหัวใจอีกครั้ง~” หลิวเฟยหยานยิ้มเย้ายวนออกมา
“จริงหรือ?” เย่เทียนฉือกล่าว “เทียนฉือเติบโตมาด้วยการเลี้ยงดูของศิษย์แม่ ก็สมควรแล้วที่ต้องตอบแทนบุญคุณของศิษย์แม่ให้เต็มที่!”
“เหอเหอเหอ...” หลิวเฟยหยานหัวเราะคิกคัก “เทียนฉือเจ้าเพิ่งจะยี่สิบปี ศิษย์แม่ก็สามสิบสามแล้ว เจ้าจะรังเกียจว่าศิษย์แม่แก่ไปหรือไม่?”
“จะเป็นไปได้อย่างไร? ศิษย์แม่ไม่แก่สักนิด ตอนนี้ยังสาวสดชื่นจนน้ำแทบจะหยดออกมาเลย!” เย่เทียนฉือหัวเราะคิกๆ กล่าว
“น่ารำคาญ ไอ้เด็กบ้านี่ชอบปากเปราะ~” หลิวเฟยหยานตวัดตามองเย่เทียนฉือหนึ่งที แล้วพูดต่อ “เอาล่ะ ไอ้เด็กบ้า เวลาก็ดึกแล้ว ศิษย์แม่ไม่ให้เจ้าค้างคืนที่นี่หรอก”
“กลับไปฝึกบำเพ็ญให้ดีเถิด ศิษย์แม่ก็ต้องย่อยผลพลอยได้วันนี้ให้หมด~ศิษย์แม่เป็นของเจ้าแล้ว หากต้องการอะไรก็สั่งศิษย์แม่ได้เลย~”