“โอ๊ย——”
เสียงหอนโหยหวนสุดสยองดังสนั่นไปทั่วป่า
สุนัขทหารสองตัวที่กำลังพุ่งหน้าด้วยความฮึกเหิมต้องหยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน
นี่ไม่ใช่พริกป่นธรรมดาๆ
มันคือผงพริกไล่สุนัขสุดแสบที่สกัดด้วยเคมีสมัยใหม่
ขนาดช้างยังต้องร้องไห้ แล้วจะพูดไปไยกับสุนัขแบล็คแบ็คทหารที่มีประสาทรับกลิ่นไวเป็นร้อยเท่า
ผงสีแดงจำนวนมหาศาลถูกสูดเข้าไปลึกถึงโพรงจมูก
ความแสบร้อนราวกับไฟเผากระแทกเข้าสมองโดยตรง
สุนัขสองตัวราวกับถูกไฟฟ้าช็อต กระโดดถีบตัวขึ้นสูงจากพื้น
เด้งขึ้นมาเป็นเมตรกว่าๆ
เมื่อลงสู่พื้น พวกมันทุรนทุรายกลิ้งไปมาอย่างเจ็บปวด
“ฮัดชิ่ว! ฮัดชิ่ว!”
เสียงจามดังสนั่นหวั่นไหว น้ำตาและน้ำมูกข้นเหนียวไหลพราก
ระบบประสาทรับกลิ่นอันน่าภาคภูมิใจของพวกมัน ถึงคราวประกาศล้มเหลวโดยสิ้นเชิงในวินาทีนี้
ไม่เพียงเท่านั้น
ความเจ็บปวดที่รุนแรงยังทำลายเส้นประสาทในสมองของพวกมันโดยตรง
สุนัขทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างเข้มงวดสองตัว บ้าคลั่งขึ้นมาฉับพลัน
ดวงตาสีแดงก่ำ ระบุรายละเอียดไปทั่ว
เสียงคำรามต่ำๆ ก้าวร้าวดังออกมาจากลำคอ
ไม่รู้จักญาติมิตร
ตอนนี้พวกมันทำได้เพียงแค่อยากกัดอะไรสักอย่างเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดอันมหาศาลในจมูกเท่านั้น
ในเวลานี้ เจ้าไอ้หน้าด้านกำลังก้าวเดินไปข้างหน้า