หลังจากประตูหินปรากฏขึ้น
กำแพงหินก็หยุดสั่นไหวและกลับคืนสู่ความสงบ
หลินจื่อลั่วเดินเข้าไปลองผลักประตูหิน
ปรากฏว่าประตูหินถูกผลักเปิดออกอย่างง่ายดาย
ฉากหลังประตูหินปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินจื่อลั่วอย่างแท้จริง
ห้องหินห้องหนึ่ง
ดูคล้ายกับห้องหินตอนที่เขาเข้าไปในมิติทดสอบ
เพียงแต่ในห้องหินนี้มีแท่นหินตั้งอยู่ และมีสิ่งของบางอย่างวางอยู่บนนั้น
อย่างแรกคือสิ่งของที่หลินจื่อลั่วคุ้นเคยเป็นอย่างดี
มันคือลูกแก้วสีเหลืองดินที่ปรากฏในการทดสอบด่านแรก
เกมยุคสิ้นโลกเรียกมันว่าลูกแก้วหลี
ส่วนอีกสิ่งหนึ่งก็เป็นของที่หลินจื่อลั่วค่อนข้างคุ้นเคยเช่นกัน
นั่นคือม้วนหนังสือที่จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์
บนผนังห้องสลักลวดลายที่คุ้นตา เป็นรูปวัวหนึ่งตัวกับนกหนึ่งตัว
นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีสิ่งอื่นอีก
หลินจื่อลั่วเดินเข้าไปในห้องหินแล้วมาหยุดอยู่หน้าแท่นหิน
ลูกแก้วหลีอะไรนี่ เขาไม่อยากแตะต้อง
ดังนั้นเขาจึงหยิบม้วนหนังสือขึ้นมาก่อน
ลวดลายและตัวอักษรบนม้วนหนังสือเหมือนกับที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ทุกประการ
หลินจื่อลั่วอ่านไม่ออกเลยสักนิด
ขณะที่เขากำลังสงสัย ก็มีพลังอุ่นสายหนึ่งไหลผ่านม้วนหนังสือมาสู่มือของเขา
จากนั้นเขาก็พบด้วยความประหลาดใจว่าตัวเองกลับอ่านตัวอักษรบนม้วนหนังสือออก
สองตัวอักษรแรกบนม้วนหนังสือทำให้หลินจื่อลั่วตกตะลึงในทันที
ฉือยิว!
มะ...ม้วนหนังสือนี้เกี่ยวข้องกับฉือยิวอย่างนั้นหรือ?