หากวิชาเลี้ยงกระบี่ต้องอาศัยพลังชีวิตและจิตวิญญาณที่สั่งสมมาหลายสิบปีของคนคนหนึ่ง จึงจะสร้างพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ขึ้นมาได้
แล้วหลินจื่อลั่วล่ะ?
ท่ามกลางทะเลเลือด เขาถูกเจตนาสังหารที่แผ่คลุมทั่วฟ้าหล่อหลอมมานับครั้งไม่ถ้วนจนนับไม่ถ้วน แต่ตัวเขากลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
ท่ามกลางความมืด จิตวิญญาณและเจตจำนงของเขาราวกับผ่านการหลอมขัดเกลามานับร้อยนับพันปี ทว่าเขายังคงมุ่งมั่นก้าวไปข้างหน้า
ความจดจ่อและความมุ่งมั่นเช่นนี้ เหนือกว่าวิชาเลี้ยงกระบี่ที่ฝึกฝนมาเพียงหลายสิบปีอย่างเทียบไม่ติด
บัดนี้ ถึงเวลาที่หลินจื่อลั่วจะชักดาบออกจากฝักแล้ว!
เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวของแมวหน้าคน ซึ่งอยู่ใกล้ตัวเขาเพียงคืบ
หลินจื่อลั่วก็ลืมตาขึ้น!
ชั่วพริบตา ดาบในมือของเขาก็ฟาดออกไป
ดาบนี้ดูธรรมดาไร้พิษสง
ราวกับหลินจื่อลั่วฟาดดาบออกไปอย่างส่งเดช ไร้จุดหมาย
แต่ดาบนี้เอง!
ทำให้ใบหน้าของแมวหน้าคนเผยสีหน้าหวาดกลัว ตื่นตระหนก งุนงง ตกตะลึง และสิ้นหวัง
เพราะมันพบว่าร่างของตัวเองถูกดาบนี้ตรึงเอาไว้โดยสมบูรณ์
ความรู้สึกนั้นราวกับถูกพันธนาการที่มองไม่เห็นควบคุมไว้ ขยับตัวไม่ได้แม้แต่น้อย
ทำได้เพียงเฝ้ามองตัวเอง “สมัครใจ” พุ่งเข้าหาคมดาบ
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อร่างของมันเข้าใกล้คมดาบมากขึ้นเรื่อย ๆ