หลินจื่อลั่วมองพรพิเศษข้อนี้
ยิ่งมองก็ยิ่งพอใจ
หลังจากถูกเย่าจิ้งหานทรยศ เขาก็ระแวดระวังทุกคนมาโดยตลอด
ลองคิดดูสิ แม้แต่คนที่คุณคิดว่าสนิทที่สุดยังทรยศคุณได้
แล้วจะยังวางใจไปเล่นสนุกกับคนอื่นได้อีกหรือ
เพราะอย่างนั้น หลินจื่อลั่วจึงตั้งใจตั้งแต่แรกว่าจะเดินบนเส้นทางเดียวกับชาติก่อน เป็นคนที่เดินลำพัง
ตอนนี้ระบบบอกเขาว่า เขาสามารถมีทาสซอมบี้ที่ซื่อสัตย์อย่างเด็ดขาดได้
แถมยังใช้งานได้โดยไม่ปริปากบ่น ต่อไปงานสกปรกงานหนักก็ไม่ต้องลงมือเองแล้วสิ
คิดถึงตรงนี้ หลินจื่อลั่วก็เอ่ยถามว่า “พรพิเศษ ‘ครอบงำเด็ดขาด’ นี้ ถ้าเพิ่มระดับจะมีผลอะไรเพิ่มขึ้นบ้าง”
“ติ๊ง เมื่อ ‘ครอบงำเด็ดขาด’ เพิ่มระดับ จะเพิ่มจำนวนซอมบี้ที่ครอบงำได้ ระดับละหนึ่งตัว”
เพิ่มจำนวนได้ด้วย!
ในหัวของหลินจื่อลั่วพลันปรากฏภาพตัวเองบัญชาการซอมบี้นับหมื่นนับพัน บุกโจมตี ‘นครแซ่หลี่’
จากนั้นเขาก็รีบสลัดความคิดนั้นทิ้ง
พอเถอะ กว่าจะไปถึงขั้นนั้นต้องเพิ่มระดับ ‘ครอบงำเด็ดขาด’ อีกกี่ครั้งกัน
ฝันเอาก็พอแล้ว
แต่จะครอบงำซอมบี้ตัวไหนดีล่ะ
พวกที่เติบโตเป็น ‘จ้าวศพดิบ’ ได้ในช่วงหลัง เขาก็ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้พวกมันอยู่ที่ไหน
ส่วนซอมบี้ไม่กี่ตัวที่เขาจำได้ แม้แต่ละตัวจะมีศักยภาพไม่น้อย แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่สมบูรณ์แบบพอ