วันสิ้นโลกมาเยือน: อัตราดรอปร้อยเท่า ฟันทีไรได้ของทุกที

ตอนที่ 48 ตัวโง่ใหญ่

5 นาที· 1.3K คำ

นี่มันซอมบี้จริง ๆ ด้วย!

แต่ว่า ทำไมทั้งที่เป็นซอมบี้ ผิวหนังถึงไม่เป็นสีเทาล่ะ?

แถมลักษณะของซอมบี้บนตัวมันก็มีอยู่น้อยมาก

นอกจากดวงตาสีแดงแล้ว ทั้งเขี้ยวและเล็บก็ไม่ได้ยาวเหมือนซอมบี้ตัวอื่น ๆ

ช่างเถอะ เรื่องนี้ไม่สำคัญ

ที่สำคัญคือ ซอมบี้ตัวนี้แข็งแกร่งเกินเหตุไปแล้ว!

แม้ค่าสถานะตอนนี้จะได้รับการเสริมพลังจากเวลากลางคืนก็เถอะ

แต่ค่าสถานะแบบนี้ เรียกได้ว่าเป็นบอสระดับทองเหลืองแล้วมั้ง

ไม่สิ ต่อให้เป็นบอสระดับทองเหลือง ก็ยังยากที่จะมีพรสวรรค์ระดับมหากาพย์

จู่ ๆ หลินจื่อลั่วก็เข้าใจขึ้นมา

มิน่าล่ะ เขาถึงสุ่มได้ทางลัดอย่าง [ครอบงำเด็ดขาด]

ซอมบี้ตัวนี้เตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะสินะ

ตอนนั้นเอง ซอมบี้ที่ถูกไฟฉายส่องอยู่นานก็เริ่มขยับ

มัน.....มองหลินจื่อลั่ว

จากนั้นก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม

หลินจื่อลั่วถึงกับมึนงง นี่มันสถานการณ์อะไรกัน

พี่ชาย ผมเป็นคนนะ คุณเป็นซอมบี้

เห็นผมแล้วไม่ควรจะพุ่งเข้ามากัดหรือไง?

หลินจื่อลั่วเคาะกรงเพื่อเรียกความสนใจจากซอมบี้

ซอมบี้หันมามองหลินจื่อลั่วอีกครั้ง

จากนั้นก็เกาหัว แล้วกลับไปยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้น

โธ่เอ๊ย เรื่องแปลกประหลาดอะไรกันเนี่ย

ซอมบี้ตัวนี้มีนิสัยเฉพาะตัวจริง ๆ หรือไง?

หรือที่จริงแล้วโง่แบบสุด ๆ กันแน่?

คราวนี้หลินจื่อลั่วถึงสังเกตเห็นว่า พลังจิตของซอมบี้ตัวนี้มีเพียง 3 แต้มเท่านั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป