ทว่าหรงจ้านและสมาชิกคนอื่น ๆ ของกองทหารรับจ้างล่าสังหารกลับเผยรอยยิ้มออกมา
พวกคนบ้ากลุ่มนี้ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน ดูเหมือนจะตั้งตารอเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย
ทหารรับจ้างร่างผอมคนหนึ่งก้าวออกมาจากกองทหารรับจ้างล่าสังหาร
เขามีรหัสว่า ‘ลิงผอม’ เชี่ยวชาญการสอดแนมสภาพแวดล้อมรอบตัวเป็นอย่างยิ่ง
“เถ้าแก่น้อย ให้ผมทำเอง ผมขอทำเอง! ผมชอบงานแบบนี้ที่สุดเลย” ลิงผอมเสนอตัวอย่างกระตือรือร้น
เหล่าทหารรับจ้างในกองทหารรับจ้างล่าสังหารพากันหัวเราะครืน
หลี่เห่าป๋อราวกับได้พบคนรู้ใจ รีบเอ่ยว่า “งั้นก็เป็นนาย”
เมื่อได้รับคำสั่ง ลิงผอมก็หยิบกุญแจบนโต๊ะตัวใหญ่มาพร้อมรอยยิ้ม
เขาเปิดกรงเหล็กยักษ์ที่ขังผู้หญิงเอาไว้ก่อน
น่าแปลกที่ถึงกรงจะเปิดแล้ว แต่ผู้หญิงเหล่านั้นกลับไม่มีใครกล้าวิ่งออกมา
จากนั้นลิงผอมก็ใช้เชือกลากซอมบี้เข้าไปในกรงเหล็กยักษ์
สิ่งแรกที่ลิงผอมทำคือแก้ที่ปิดปากซอมบี้ออก
ซอมบี้อ้าปากกว้างทันที พยายามกัดลิงผอมที่อยู่ตรงหน้า
ลิงผอมหลบอยู่ในระยะที่ปลอดภัยมากพอ ซอมบี้จึงไม่มีโอกาสกัดเขาได้เลย
“ตุบ”
ทันใดนั้น บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านหลังหลี่เห่าป๋อก็ทนดูต่อไปไม่ไหว เขาเดินมาหาหลี่เห่าป๋อแล้วคุกเข่าลง
“เถ้าแก่น้อยหลี่ เรื่องแบบนี้โหดร้ายเกินไปแล้ว ปล่อยพวกเธอไปเถอะครับ” บอดี้การ์ดโขกศีรษะให้หลี่เห่าป๋อสามครั้ง วิงวอนขอร้อง
เขาทนเห็นภาพโหดร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไม่ไหวจริง ๆ
เขานึกถึงคำพูดของแม่ที่บอกว่าคนเราต้องมีเมตตา
หลี่เห่าป๋อที่กำลังได้อารมณ์อยู่พลันมีสีหน้ามืดครึ้มลง
บอดี้การ์ดคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังเขารีบก้าวออกมา หมายจะดึงบอดี้การ์ดที่คุกเข่าอยู่ให้ลุกขึ้น