“ไอเดียดี ๆ” ของหลี่เห่าป๋อจุดระเบิดบรรยากาศในห้องโถงขึ้นมาทันที
“สมแล้วที่เป็นเถ้าแก่น้อยหลี่ เล่นเก่งกว่าพวกคนหยาบอย่างเราเยอะ! พวกเราจะไปคิดไอเดียดี ๆ แบบนี้ได้ยังไง” ลิงผอมเอ่ยกับหลี่เห่าป๋อด้วยความชื่นชมครึ่งหนึ่ง ประจบประแจงอีกครึ่งหนึ่ง
เหล่าทหารรับจ้างแห่งกองทหารรับจ้างล่าสังหารต่างพากันคล้อยตาม
แม้แต่หรงจ้านที่อยู่ข้างโซฟาก็ยังยกนิ้วโป้งให้หลี่เห่าป๋อ
หลี่เห่าป๋อได้รับคำชื่นชมจากทุกคนจนตื่นเต้น หน้าแดงก่ำ
นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนชมเขาแบบนี้
หวังต้าหู่ยังคงถูกทหารรับจ้างสามคนกดไว้กับพื้นอย่างแน่นหนา
ชายผู้ซื่อสัตย์และใจดีคนนี้เพิ่งเห็นผู้หญิงกว่าสิบคนตายอย่างอนาถต่อหน้าต่อตา
ภาพตรงหน้าทำให้เขาพูดไม่ออก แม้แต่แรงจะต่อต้านก็ยังหายไปหมด
ดวงตาของเขาถูกกอริลลาฝืนถ่างไว้ น้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลอาบสองแก้ม และในน้ำตายังมีรอยเลือดปนอยู่ด้วย
กอริลลากับจระเข้ช่วยกันยกหวังต้าหู่ขึ้น
ส่วนลิงผอมค่อย ๆ ย่องไปข้างกรงเหล็กอย่างระมัดระวัง
ซอมบี้ยังคงกระแทกกรงเหล็ก มันไม่ได้สังเกตว่าลิงผอมกำลังเตรียมเปิดประตูเหล็กอยู่อีกด้าน
หรงจ้านลุกขึ้นยืน คอยป้องกันไม่ให้ซอมบี้หนีออกจากกรงเหล็ก
ประตูเหล็กถูกเปิดออก หวังต้าหู่ถูกโยนเข้าไปในกรงอย่างไร้ความปรานี
จากนั้นลิงผอมก็รีบล็อกประตูเหล็กอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
“เฮ้อ เร้าใจจริง ๆ” ลิงผ่อนลมหายใจออกมา
หลังจากซอมบี้ตัวนี้กลืนกินผู้หญิงกว่าสิบคน พละกำลังของมันก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก