“ใช่แล้ว สนามกีฬาจิงตูแห่งนั้นแหละ แต่น่าเสียดาย จากที่นี่ไปสนามกีฬาจิงตูยังอยู่ไกลเกินไป”
“ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าถ้าระหว่างทางเจอซอมบี้มากหน่อย ก็จะเสียเวลาไปมาก มีโอกาสสูงว่าจะไปไม่ทัน”
“แต่สำหรับ ‘พี่ต้าฉ่า’ แล้ว ย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน ไปทันแน่”
“เออใช่ เมื่อวานผมยังได้ยินข่าวพิเศษข่าวหนึ่งด้วย” หนุ่มน้อยพูดขึ้นอย่างมีลับลมคมใน ท่าทางเหมือนตั้งใจจะอุบข่าวไว้ก่อน
หลินจื่อลั่วหันไปมองต้าฉ่า ต้าฉ่ายกค้อนยักษ์บรอนซ์ในมือขึ้นมาทันที
บนค้อนยักษ์ยังมีเศษเนื้อเน่าและคราบเลือดติดอยู่ไม่น้อย
“แค่ก ๆ” หนุ่มน้อยกลืนน้ำลายลงคอ แล้วรีบเปลี่ยนกลับมาใช้น้ำเสียงปกติ
“คืออย่างนี้ครับ ผมได้ยินมาว่าศึกประลองกำลังรายบุคคลครั้งนี้ เป็นการต่อสู้ที่จะตัดสินโครงสร้างอำนาจของจิงตู”
“หืม หมายความว่ายังไง ใครเป็นคนพูด” หลินจื่อลั่วเริ่มสนใจขึ้นมา
คำกล่าวนี้ดูเหมือนเขาจะไม่เคยได้ยินมาก่อน
“เพื่อนสนิทสมัยเด็กของผมเองครับ เขาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตระกูลอาน เมื่อวานกลับมารับน้องสาวไป ก่อนจากไปเขาบอกพวกผมว่า อันดับในการแข่งขันกำลังต่อสู้รายบุคคลครั้งนี้ดูเหมือนจะกำหนดเสียงของหลายฝ่ายในจิงตูได้”
หลินจื่อลั่ววิเคราะห์คำพูดนี้อย่างละเอียด
อันดับสามารถกำหนดเสียงได้
ถึงขั้นมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้
ก็แสดงว่าตอนนี้อำนาจของรัฐบาล สามตระกูลใหญ่ หรืออาจรวมถึงองค์กรอื่น ๆ อยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกันมาก