“ตูม!”
ค้อนยักษ์ฟาดกระแทกใส่เฉินซั่วเต็มแรง เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นไม่ขาดสาย
ร่างของเฉินซั่วกระเด็นลอยถอยหลังไปทันที
เลือดทะลักออกจากปากราวกับไม่ต้องเสียเงินซื้อ ทั้งยังมีเศษอวัยวะภายในที่เปื้อนเลือดปะปนออกมาด้วย
ท้ายที่สุดร่างของเขาก็กระแทกเข้ากับม่านพลังของเวทีอย่างแรง ก่อนร่วงลงบนพื้น
สื่อจิ่งซานที่โจมตีถูกเป้าหมายเต็ม ๆ ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ เขาแลบลิ้นเลียเลือดของเฉินซั่วที่กระเด็นเปื้อนใบหน้าของตน
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกไม่สะใจ ถึงกับก้มลงหยิบเศษอวัยวะภายในของเฉินซั่วที่กระเด็นตกอยู่บนพื้นใส่ปาก แล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย
บนใบหน้าของเขายังเผยสีหน้าราวกับกำลังลิ้มรสอาหารชั้นเลิศ
เมื่อกินเสร็จ เขามองเฉินซั่วที่กำลังดิ้นรนพยายามลุกขึ้น แล้วชูค้อนยักษ์ขึ้น
“พอแล้ว เฉินซั่ว! ฉันสั่งให้นายยอมแพ้!” จางหยวนจงที่คอยจับตาดูการต่อสู้ทางเวทีหมายเลขหนึ่งตะโกนเสียงดัง
ผู้ชมบนอัฒจันทร์ต่างตึงเครียดอย่างมากในเวลานี้
พวกเขาไม่สงสัยเลยว่าสื่อจิ่งซานที่คลุ้มคลั่งถึงเพียงนี้ต้องการฆ่าเฉินซั่ว
“ตูม!”
ค้อนยักษ์ฟาดลงมา
พื้นเวทีสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้งจากแรงกระแทก
แต่กลับไม่มีภาพอันน่าสลดใจเกิดขึ้น
ในวินาทีสุดท้าย เฉินซั่วตัดสินใจยอมแพ้ได้ทันเวลา จึงถูกเคลื่อนย้ายมายังอัฒจันทร์ผู้ชม
เฉินซั่วที่เลือดท่วมตัวนอนอยู่บนอัฒจันทร์ โชคดีที่ข้างกายมีผู้เล่นสองคนซึ่งมีความสามารถในการรักษาคอยช่วยเหลือ จึงพอจะรักษาชีวิตเขาไว้ได้