หลินจื่อลั่วกวาดตามองฉากวุ่นวายตรงหน้า
ก็แค่พวกผู้เล่นที่ถูกช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ตามใจจนเสียคนกลุ่มหนึ่งเท่านั้น
หลังผ่านพ้นความวุ่นวายตอนที่เกมยุคสิ้นโลกมาถึง
พอมี “ฝีมือ” อยู่บ้างก็เริ่มลำพอง
ถึงกับคิดว่าเกมยุคสิ้นโลกเป็นเกมพักผ่อนที่ตีมอนสเตอร์ได้ง่าย ๆ แค่ฆ่ามอนสเตอร์ก็แข็งแกร่งขึ้นได้
พรุ่งนี้ตอนบ่ายสามโมง
เมื่อช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่สิ้นสุดลง
ไม่รู้ว่าจะมีผู้เคราะห์ร้ายกี่คนที่ต้องตายอย่างอนาถ
ภายใต้การรักษาระเบียบซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเกาตง
ในที่สุดสมาชิกชมรมเทพมรณะก็รวมตัวกันได้
แม้จะไม่มีวินัยอะไรเลย
แต่ยังดีที่แต่ละคนยินดีเข้าจู่โจมพิพิธภัณฑ์มหานครผี นับว่ายอมรับการจัดการไปก่อนชั่วคราว
ลิฟต์ขนของบนชั้นดาดฟ้าของห้างเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว
ทยอยขนสมาชิกลงไปรวมตัวกันที่ชั้นล่างเป็นชุด ๆ
.........
“น้องหลิน นายว่าเราควรบุกยังไงดี?”
เกาตงถือกล้องส่องทางไกล จับตาดูฝูงซอมบี้ที่แน่นขนัดอยู่นอกพิพิธภัณฑ์ แล้วถามความเห็นของหลินจื่อลั่ว
“ล่อมัน” หลินจื่อลั่วเอ่ย
เวลานี้พวกเขาอยู่ในร้านกาแฟแห่งหนึ่งฝั่งตรงข้ามพิพิธภัณฑ์มหานครผี
ชั้นล่างเปิดให้สมาชิกพักผ่อน
ส่วนชั้นบนมีเกาตงกับผู้นำอีกสองคน รวมถึงหลินจื่อลั่วและต้าฉ่า