ตอนที่ 9 ได้มาไม่ได้ก็ขายทิ้ง!
ตอนที่ลู่เหวินเซิงเชิดหน้าอกผายเดินออกจากสำนักงานเยาวชนผู้มีการศึกษา ก็เกือบเที่ยงแล้ว คาดว่าลู่เสี่ยวเสี่ยวที่ออกไปเที่ยวเล่นคงใกล้กลับมา เธอต้องเอาทะเบียนบ้านไปวางคืนก่อนที่ลู่เสี่ยวเสี่ยวจะถึงบ้าน
เธอจึงวิ่งสุดฝีเท้ากลับไปอย่างเร่งรีบ พอเห็นว่าประตูใหญ่ล็อกอยู่ก็ถอนหายใจโล่งอก ขอแค่ไม่มีใครกลับมาก่อนก็พอ
ลู่เหวินเซิงเปิดประตูอย่างคล่องแคล่ว แล้ววิ่งเข้าไปในห้องของลู่หงจวินเพื่อวางทะเบียนบ้านไว้ที่เดิม พอจัดการทุกอย่างเรียบร้อยและเดินออกจากห้องมา ก็เห็นลู่เสี่ยวเสี่ยวกำลังยื้อยุดฉุดกระชากกับชายร่างสูงผอมอยู่ตรงประตูใหญ่
โห มีเรื่องอะไรกันนี่!
ลู่เหวินเซิงไม่หลบเลี่ยง เดินตรงไปทางทั้งคู่ พอเดินสวนกัน เธอก็จงใจชนลู่เสี่ยวเสี่ยวเข้าให้หนึ่งที
“ไร้ยางอายจริง ๆ”
ลู่เสี่ยวเสี่ยวก็หวาดหวั่นอยู่แล้ว ใคร ๆ ก็รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ การยื้อยุดฉุดกระชากกับผู้ชายกลางถนนอาจถูกส่งตัวเข้าคณะกรรมการปฏิวัติได้ พอถูกลู่เหวินเซิงที่ปกติเธอไม่เคยเห็นหัวเหน็บแนมทั้งทางตรงทางอ้อมแบบนี้อีก ใบหน้าก็ยิ่งเสียจนแทบไม่มีที่ยืน
อยากจะระเบิดอารมณ์ก็เกรงใจคนนอกที่อยู่ด้วย เลยได้แต่ฝืนกลั้นไว้จนแทบกัดฟันกรามแตก