ฉันหย่าแล้ว
ผลตรวจที่ได้จากโรงพยาบาลเมื่อวันก่อน ตกเย็นวันนั้นแม่สามีซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันก็มาเคาะประตู ตรงเข้าเรื่องด้วยการปาใบหย่าใส่หน้าฉัน บิดฝาปากกาแล้วบอกให้ฉันเซ็น
พอรุ่งเช้า ฉันกับโจวฟานก็ไปรับใบหย่ามา
คบหาดูใจกันเองสามปี ชีวิตแต่งงานกลมเกลียวสองปี ช่วงเวลาห้าปีของวัยสาวสิ้นสุดลงตรงหน้ารายงานตรวจภาวะมีบุตรยาก แม่สามีบอกว่า ในบรรดาความอกตัญญูสามประการ การไร้ทายาทสืบสกุลเป็นเรื่องใหญ่ที่สุด โจวฟานเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลโจว เขามีพี่สาวชื่อโจวเพ่ย ซึ่งตอนนี้กำลังจะหย่าเพราะคลอดลูกสาวสองคน
ก่อนแต่งงานเราเคยตรวจร่างกายกัน ฉันกับโจวฟานไม่มีปัญหา เพียงแต่เพราะต่างอยู่ในช่วงสร้างเนื้อสร้างตัว จึงคิดว่ามั่นคงแล้วค่อยมีลูก ไม่คิดว่าเรื่องของพี่โจวเพ่ยจะทำให้แม่สามีสงสัยความสามารถในการมีบุตรของฉัน และฉันก็ยอมไปตรวจกับโจวฟานตามคำรบเร้าครั้งแล้วครั้งเล่าของแม่สามี เพื่อให้แม่สามีสบายใจ
ไม่คิดว่าผลตรวจจะทำให้ชีวิตแต่งงานของฉันพังทลายลงทันที แม่สามีไม่รอให้ฉันไปตรวจซ้ำด้วยซ้ำ ตอนนั้นฉันแค่พูดว่าเดี๋ยวนี้การแพทย์ก้าวหน้าแล้ว แม่สามีก็หยิบยาฆ่าแมลงที่เตรียมไว้ออกมา ร้องห่มร้องไห้ว่าตระกูลโจวจะสิ้นทายาท นางไม่มีหน้าไปพบใคร ต้องลงไปกราบขอขมาบรรพบุรุษก่อน เรื่องลุกลามใหญ่โต เพื่อนบ้านมามุงกันหน้าบ้านจนน่าขายหน้า โจวฟานไม่ปรากฏตัวเลยสักนิด ฉันโทรหาเขา ต่อสิบกว่าครั้งเขาถึงรับ ทันทีที่รับก็ถามว่า อ่านใบหย่าละเอียดหรือยัง?
คำว่าหย่ามันก็ฟังดูจู่โจมอยู่แล้ว ฉันเป็นผู้หญิงที่ศักดิ์ศรีสูงมาก แต่ก็อดถามไม่ได้ ว่าแค่ผลตรวจใบเดียวจะตัดสินว่าฉันมีลูกไม่ได้เลยหรือ?
โจวฟานถอนหายใจ พูดของเขาเองว่า แม่ฉันบอกว่า เธอก็ลำบากนะ บ้านยกให้ รถยกให้ เงินเก็บก็ยกให้ หย่ากันเถอะ
หึ บ้านหลังนี้คือสินสอดที่พ่อแม่ฉันยกให้ รถฉันออกเงินดาวน์ผ่อนค่างวดเองหมด ส่วนเงินเก็บ โจวฟานผู้แสนดีแต่แม่บอกฉันก่อนแต่งแล้วว่า แม่เขาเป็นม่ายตั้งแต่กลางคน ไม่มีความมั่นคงในชีวิต บัตรเงินเดือนจึงต้องให้แม่เขาถือไว้ ตลอดสองปีที่แต่งงาน โจวฟานแทบไม่เคยให้เงินครอบครัวเราเลยสักแดงเดียว แม้แต่บ้านใหญ่สามห้องนอนสองห้องนั่งเล่นที่แม่สามีอยู่ ก็ยังเอาเงินฉันไปแสนหยวนเป็นเงินดาวน์
ประโยชน์อย่างเดียวคือ เราทำงานยุ่ง ไม่ค่อยได้ทำกับข้าวที่บ้าน แม่สามีเอาใจใส่ดีมาก เตรียมอาหารเช้าและเย็นไว้ให้อย่างสมบูรณ์
ในชีวิตแต่งงานครั้งนี้ สิ่งที่ฉันได้คือความรักอย่างเต็มอกเต็มใจของโจวฟาน ญาติมิตรต่างก็ชมว่าฉันมีบุญ มีสามีที่รู้จักดูแลใส่ใจ
ในเมื่อเขาจะหย่า ก็หย่า
ฉันเองก็ทำไปเพราะน้อยใจ พอได้ใบหย่าก็เสียใจทันที นึกว่าเขาจะทุกข์ใจจนพูดไม่ออกเหมือนฉัน ที่ไหนได้เขาไม่แม้แต่จะรอให้ฉันพูดจบ สะบัดมือฉันออกอย่างรำคาญใจ ก้าวยาว ๆ ออกจากสำนักงานทะเบียนครอบครัวโดยไม่หันกลับมามอง
รักกันมาหลายปี ไม่เหลือคำพูดห้วน ๆ เกินเลยสักคำ
ฉันลางานหนึ่งวัน กลับถึงบ้าน แม่สามีกำลังขนของ ตู้เย็นใหม่ ทีวีแอลซีดี ไมโครเวฟ และชุดน้ำชาที่ฉันเพิ่งซื้อมาใหม่ รวมถึงของใช้ส่วนตัวของโจวฟานบางส่วน
ฉันส่งสิ่งที่แม่สามีทำลงกรุ๊ปเพื่อนสนิทสี่คน พวกเธอตาแทบถลน บอกว่าแม่สามีรังแกเกินไปแล้ว จะลางานมาช่วยระบายอารมณ์ให้ ฉันบอกว่าช่างเถอะ คนก็ไปแล้ว ข้าวของพวกนี้เก็บไว้ก็ตำตา
ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนบ้านซุบซิบกันไปทั่ว แม่สามียังจะขนเตียงหลังใหญ่ที่เราซื้อตอนแต่งงานอีกด้วย นางบอกว่าตอนฉันซื้อบ้านมันเป็นบ้านเปล่า ต่อมาตกแต่งนางคุมงานทั้งวันทั้งคืนออกแรงไม่น้อย เครื่องใช้ไฟฟ้าพวกนี้ นางก็เลือกมาทีละชิ้น
แต่นางลืมไปว่า ฉันไม่เคยใช้เงินของตระกูลโจวเลยสักบาท รวมถึงสินสอดแปดหมื่นหยวนที่โจวฟานให้ด้วย ทางบ้านฉันนอกจากจะยกบ้านเป็นสินสอดแล้ว ยังให้เงินอีกแปดหมื่นเป็นเงินประเดิม ซึ่งถูกแม่สามีเอาไปตั้งแต่วันเปิดหีบบ่าวสาว นางให้เหตุผลสวยหรูว่าช่วยเก็บไว้ให้ แต่จริง ๆ แล้วฉันรู้ว่า เงินจำนวนนี้ไม่มีทางกลับมาอยู่ในมือฉันอีก
ฉันลากเก้าอี้ออกมาแล้วนั่งหน้าประตูด้วยหัวใจที่ว่างเปล่าดับสิ้น แม่สามีเกือบจะย้ายบ้านสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นของฉันให้โล่ง ยังหยิบแหวนคาร์เทียร์วงหนึ่งกับผลิตภัณฑ์บำรุงผิวลาแมร์หนึ่งชุดบนโต๊ะเครื่องแป้งของฉันติดมือไปด้วย ตอนซื้อโจวฟานเคยบอกราคาของสองอย่างนี้ แม่สามีบ่นตลอดว่าฉันใช้ชีวิตไม่เป็น จนหลัง ๆ โจวฟานไม่กล้าบอกว่า กระเป๋าที่ฉันสะพายราคาแพงแค่ไหนต่อหน้าแม่ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมกระเป๋าในตู้ของฉันถึงปลอดภัยมาได้
ฉันไม่รู้ว่าวันนั้นผ่านไปได้อย่างไร จำได้เพียงคืนนั้นนอนบนเตียงลืมตามองนอกหน้าต่าง น้ำตาไหลแล้วแห้ง แห้งแล้วไหลต่อ ราวกับค่ำคืนอันมืดมนนี้จะไม่มีวันผ่านพ้นไป
แต่ฟ้าก็สว่างแล้ว สิ่งที่ชีวิตหยิบยื่นให้ ไม่ใช่เพียงดวงตะวันที่ทอแสงขึ้นจากทิศตะวันออกวันแล้ววันเล่า แต่ยังมีความทุกข์ที่ต่อเนื่องจากเมื่อวาน หรือจะเรียกว่าเป็นความเจ็บปวดที่ตรงเข้ามากระแทกก็ได้
วันถัดมาหลังหย่า ฉินหย่า เพื่อนสนิทซึ่งตั้งครรภ์หกเดือนแต่ไม่ยอมบอกว่าใครเป็นพ่อเด็ก เข้าบ้านอดีตสามีของฉันอย่างเปิดเผย
ตอนที่ฉันรู้ข่าวนี้ ลุกพรวดเกินไปจนเลือดแล่นขึ้นสมอง ทั้งร่างทรุดนอนแน่นิ่งลงไปบนเตียง ฉันนึกว่านั่นเป็นวันที่หม่นหมองที่สุดในชีวิต แต่ไม่นึกเลยว่า จากโลกมนุษย์สู่นรกนั้นมีสิบแปดขุม แต่ละขุมกร่อนกระดูกแผดเผาหัวใจ แต่ละขุมมาเยือนอย่างมิอาจต้านทาน