หลินลั่วหร่วนได้ยินเสียงเฉินฟ่าง นิ้วมือก็กำแขนเสื้อจิ้นหานสวินแน่น
"ท่านพี่จะไปแล้วหรือ"
จิ้นหานสวินโน้มตัวลง โอบเขาพร้อมผ้าห่มเข้ามาในอ้อมกอดเบา ๆ
ฝ่ามือวางแนบบนแผ่นหลังของเขา ลูบปลอบเบา ๆ เป็นจังหวะ
"ไปไม่ไกล"
"ท่านพี่แค่อยู่ข้างนอก เดี๋ยวก็กลับมา"
เขาจับมือหลินลั่วหร่วนไว้ เอ่ยปลอบเสียงต่ำ
"ท่านพี่รับปากเด็กดีไว้แล้ว ต้องทำให้ได้"
"นอนเถอะ"
"เด็กดีลืมตาขึ้นมาเมื่อไร ต้องเจอท่านพี่แน่"
เปลือกตาของหลินลั่วหร่วนค่อย ๆ ปิดลง
จิ้นหานสวินนั่งที่ขอบเตียง ไม่ได้ลุกจากไปทันที
รอให้ลมหายใจของหลินลั่วหร่วนราบเรียบสม่ำเสมอ ปลายนิ้วคลายจากแขนเสื้อ จิ้นหานสวินจึงวางมือของเขากลับลงในผ้าห่ม
ตอนลุกขึ้น ความอ่อนโยนที่อยู่ตรงหางตาก็จางหายจนหมด
ประตูห้องนอนใหญ่ปิดลง
เฉินฟ่างยืนอยู่หน้าประตู ในมือถือแท็บเล็ต
"นายท่าน ภรรยาของหลินเจิ้งเย่ โจวจี้ฟาง เปิดไลฟ์สดแล้ว"
จิ้นหานสวินยกเท้าเดินไปทางห้องหนังสือ
"กล้าดี"
เฉินฟ่างเดินตามหลังไป
"ตอนนี้ติดเทรนด์ของหลินไห่แล้ว"
"ตระกูลหลินล้มละลาย หลินเจิ้งเย่กับหลินฮ่าวหายตัวไป นางปั้นเรื่องให้ตัวเองเป็นเหยื่อ"
"ตอนนี้ทั้งเน็ตกำลังจับตาดูเรื่องนี้"
จิ้นหานสวินผลักประตูห้องหนังสือ
"อย่ากดเทรนด์"
"นางพูดออกไปมากแค่ไหน พรุ่งนี้หลักฐานก็จะเพิ่มขึ้นเท่านั้น"
ภายในห้องหนังสือ แสงไฟเป็นสีขาวเย็นตา
เฉินฟ่างวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ ภาพไลฟ์สดกำลังเล่นอยู่
ในจอ โจวจี้ฟางสวมชุดสีเรียบ ผมยุ่งเหยิง ขอบตาบวมแดง