บทที่ 40 ทำเรื่องสำคัญในชีวิตให้เสร็จสิ้น
บ้านตระกูลเจิ้งเป็นบ้านสไตล์ตะวันตกหลังเล็ก สูงสามชั้น! ชั้นหนึ่งมีห้องน้ำ ห้องอาบน้ำ ห้องของคุณปู่กับย่า
ยังมีห้องสมุดอีกห้อง ห้องครัวหนึ่งห้อง ห้องเก็บของหนึ่งห้อง และลานหน้ากับลานหลัง! ลานหน้าไม่ใหญ่ ปูพื้นด้วยแผ่นหิน
ส่วนลานหลังปลูกดอกไม้ ต้นหญ้า และผักไว้ไม่กี่แปลง! ดูท่าคงเป็นย่าเจิ้งปลูกไว้แก้เบื่อ!
หลินฟานเดินดูรอบบ้านจนทั่ว แต่ไม่เจออะไรให้ทำ จึงคิดจะกลับห้องไปแปลหนังสือของตัวเอง หัวหน้ากรมกัวคนนั้นดูท่าจะรีบใช้!
ตอนหลินฟานเดินดูบ้านไปทั่ว โจวเจี๋ยก็จับตาดูเธอไม่วางตา ราวกับเรดาร์ที่คอยหมุนตามหลินฟานไปทุกที่!
เหมือนกำลังจับตาคนนอกที่มีเจตนาไม่ดี แอบเข้ามากินฟรีอยู่บ้านคนอื่น!
หลินฟานทำเหมือนโจวเจี๋ยไม่มีตัวตน อีกอย่างเธอก็เป็นคนท้องเหมือนกัน หลินฟานไม่มีความจำเป็นต้องเอาเรื่องกับเธอ!
วันนี้เป็นวันแรกที่มาอยู่ตระกูลเจิ้ง หลินฟานจึงไม่กล้าเข้าไปในมิติวิเศษอย่างบุ่มบ่าม แต่ถ้าอยากใช้ชีวิตได้อย่างอิสระกว่านี้ ทางที่ดีที่สุดก็คือย้ายออกไปอยู่ข้างนอก! หลินฟานคิด
ตอนเย็นคนตระกูลเจิ้งพากันกลับมากินข้าวพร้อมหน้า ครึกครื้นมาก!
ยกเว้นคนชราสองคนแล้ว ก็มีแค่โจวเจี๋ยกับหลินฟานที่ไม่ต้องไปทำงาน
ย่าเจิ้งถามว่า “หลินฟาน วันนี้เป็นวันแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่ ชินหรือยัง มีเรื่องอะไรก็บอกน้องชายคนที่สี่ได้ อยากกินอะไรก็บอกป้าที่ทำอาหารนะ!”
“ขอบคุณค่ะคุณย่า หนูจะพยายามปรับตัวให้ได้เร็วที่สุดค่ะ!”
โจวเจี๋ยพูดว่า “ต่อไปถ้าคุณปู่กับคุณย่าไม่อยู่บ้าน ก็มีน้องสะใภ้คนที่สี่คอยคุยเป็นเพื่อนฉันแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียวอีก!”
พูดพลางก็เอื้อมมือไปลูบท้องของตัวเอง ความหมายคือ ฉันยังท้องอยู่นะ?
ฉันเป็นผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงต่อตระกูลเจิ้งเชียวนะ! ไม่เหมือนบางคนที่ไม่ไปทำงาน เอาแต่นั่งกินฟรีอยู่บ้าน!