บทที่ 122 คุณอยากเข้าสถาบันวิจัยไหม?
ที่ทำให้เขางุนงงยิ่งกว่าคือ ลูกสะใภ้คนที่สี่ของตระกูลเจิ้งยังกล้าบอกว่าคุณปู่จี้เป็นฝ่ายผิด แถมยังเขียนกระดาษแผ่นหนึ่งให้เขา หลังจากนั้นคุณปู่จี้ก็ยังไม่เงยหน้าขึ้นจากกระดาษแผ่นนั้นเลย
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาดีใจจนแทบคลั่ง “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
“ที่แท้ปัญหาก็อยู่ตรงนี้เอง” ฮ่า ๆ ๆ!
หัวเราะเสร็จแล้ว เขาก็รีบตามหาผู้หญิงคนนั้นทันที
มองไปรอบหนึ่งก็ไม่เจอ จึงถามฟางหนานกับเฉินต้าลู่ว่า “เด็กสาวเมื่อกี้อยู่ไหนแล้ว”
เฉินต้าลู่วส่ายหน้า เขาไม่รู้จักจริง ๆ แต่รู้ว่าฟางหนานต้องรู้จักแน่
ดังนั้นเขาจึงหันไปมองฟางหนาน คุณปู่จี้ก็มองตามสายตาของเขาไปยังฟางหนานเช่นกัน
ฟางหนานเติบโตในเขตบ้านพักแห่งนี้มาตั้งแต่เด็ก คุณปู่จี้รู้เรื่องนี้ดี
ฟางหนานพูดอย่างลำบากใจว่า “ได้ยินมาว่าเธอเป็นลูกสะใภ้ที่เพิ่งแต่งเข้าตระกูลเจิ้ง เป็นภรรยาของน้องชายคนที่สี่”
ในใจเขาร้อนรนอยู่ไม่น้อย ภรรยาของเจิ้งเหลาซื่อคงไม่เข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้หรอกนะ ถ้าเป็นอย่างนั้นคงจัดการยากแล้ว
คุณปู่จี้พูดว่า “งั้นก็ไปเชิญเธอมาหน่อย”
ฟางหนานร้อนใจจึงถามว่า “เธอทำให้คุณเสียหายตรงไหนหรือครับ หรือว่าเราจะใช้เหตุผลอะไรเชิญเธอมาดี”
ในใจส่วนตัวเขายังคงเข้าข้างเจิ้งเหลาซื่ออยู่
คุณปู่จี้ตอบว่า “เชิญเธอมา ฉันอยากคุยแลกเปลี่ยนกับเธอดี ๆ”
ฟางหนานเป็นคนทำตามคำสั่งมาโดยตลอด แต่เขาก็ยังมุ่งหน้าไปตระกูลเจิ้ง แล้วโทรศัพท์หาเจิ้งเหลาซื่อที่ป้อมยาม