บทที่ 121 คุณแอบดูเอกสารของฉันแล้วยังคิดจะไปอีกหรือ
หลังอาหาร หลินฟานยื่นจดหมายสองฉบับที่ติดแสตมป์เรียบร้อยให้เจิ้งอวี่เจี๋ย “เดี๋ยวผ่านตู้จดหมายแล้วช่วยหย่อนให้ฉันหน่อยนะ”
หลังจากทุกคนออกไปแล้ว หลินฟานเขียนนิยายอยู่ราวหนึ่งถึงสองชั่วโมง พอเขียนจนเหนื่อยก็อยากออกไปเดินเล่นในเขตบ้านพัก
เธอจึงปิดประตูแล้วเดินออกไป
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเดินเล่นในเขตบ้านพักคนเดียวตอนกลางวัน
ไม่นานก็เห็นภรรยาผู้บังคับการการเมืองจ้าวซื้อผักกลับมา
ที่เธอจำได้ก็เพราะแม่เจิ้งหมายตาลูกสาวของอีกฝ่าย จ้าวจือชิว ให้มาเป็นภรรยาของเจิ้งเหลาซื่อ
ก็คือจ้าวจือชิวคนที่คิดจะใช้เงินห้าสิบหยวนไล่เธอไปนั่นแหละ
ครั้งก่อนเจ้าผู้ชายสารเลวนั่นพาเธอมาที่เขตที่พักครอบครัว และแนะนำผู้คนให้รู้จัก ความจำของเธอดีมาตลอด ถ้าอยากจำใครก็จำได้
เห็นผู้หญิงคนนั้นจ้องเธอไม่หยุด หลินฟานจึงทักก่อน “คุณป้าตระกูลจ้าวใช่ไหมคะ สวัสดีตอนเช้าค่ะ”
อีกฝ่ายถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “คุณคือภรรยาที่เจิ้งเหลาซื่อแต่งเข้าบ้านใช่ไหม”
หลินฟานยิ้มอย่างมืออาชีพ “คุณป้าเคยได้ยินเรื่องของฉันด้วยหรือคะ”
เธอจะพูดได้อย่างไรว่าผู้หญิงน่าตายคนนี้ทำให้ลูกสาวสุดที่รักของเธอต้องหนีไปอยู่ข้างนอกจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา
ก็แค่มีใบหน้าจิ้งจอกยั่วยวนเท่านั้น ไม่เห็นจะมีตรงไหนเทียบลูกสาวบ้านเธอไม่ได้ เจิ้งเหลาซื่อนี่ตาถั่วจริง ๆ
ในใจเธอด่าคู่ชายหญิงสารเลวคู่นั้นไปหลายสิบรอบ แต่ก็รู้ว่าภายในเขตบ้านพักนี้ ตำแหน่งของตระกูลเจิ้งสูงกว่าสามีของเธอ