บทที่ 34 เรื่องราวในโรงเรียน
เมื่อเสวียอวี่ชูกลับเข้าเมืองไปหาพ่อของเธอได้ พ่อที่แสนดีของเธอกลัวว่าชื่อเสียงตัวเองจะเสียหาย จึงขายเธอทิ้งเสียอย่างนั้น!
จากนั้นเธอก็ถูกพวกค้ามนุษย์ขายต่อหลายทอด จนถูกส่งไปยังสถานเริงรมย์ลับในกว่างเจิง เพื่อบังคับให้เธอขายบริการ!
สุดท้ายมหาเศรษฐีคนหนึ่งก็ซื้อเธอไป เธอได้ใช้ชีวิตสุขสบายไม่ถึงสองปี ก่อนจะให้กำเนิดลูกสาวกับเขา!
วันหนึ่งมหาเศรษฐีเดินทางไปเจรจาธุรกิจที่เมืองอื่น ระหว่างทางมีคนแปลกหน้าเข้ามาถามทาง!
เธอใจดีบอกทางให้ ระหว่างกำลังชี้ทางให้เขา จู่ๆ ชายคนนั้นก็พ่นควันใส่เธอ ทำให้เธอสูญเสียความทรงจำแล้วหมดสติไป!
ระหว่างถูกขายต่อ เธอแอบหนีออกมาได้ ก่อนจะหมดสติอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านยากจนห่างไกล!
สุดท้ายชายคนนั้นก็ไม่รังเกียจเธอ ทั้งยังเห็นใจในชะตากรรมของเธอด้วย เธอเปลี่ยนชื่อเป็นหลี่เสี่ยวเช่า ทั้งสองแต่งงานกันและมีลูกชายกับลูกสาวอย่างละคน!
ตัวเอกเล่ารายละเอียดทุกครั้งที่เธอเจอพวกค้ามนุษย์ รวมถึงเรื่องต่างๆ ที่พบเจอระหว่างหลบหนี! แต่ละเรื่องเป็นเรื่องราวที่แยกจากกัน เมื่อนำมาเรียงต่อกันก็กลายเป็นนิยายยาวที่เล่าชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งได้ครบถ้วน!
คำเตือนที่คุณยายกล่าวกับหลานสาวในเรื่อง ล้วนเป็นกลอุบายและวิธีการที่พวกค้ามนุษย์หรือมิจฉาชีพในอดีตและปัจจุบันมักใช้กัน! จุดประสงค์หลักคือเตือนให้ผู้คนรู้เท่าทันและเพิ่มจิตสำนึกในการป้องกันตัว!
หลังจากเขียนเรื่องสั้นเรื่องแรกจบ เธอก็ส่งต้นฉบับพร้อมกับงานเขียนที่เขียนไว้ก่อนหน้านี้ไปเสนอพิมพ์ และยังเขียนจดหมายถึงบรรณาธิการหนังสือพิมพ์อีกฉบับด้วย!