บทที่ 30 ได้เงินก้อนแรก
“ผู้อำนวยการหวง สวัสดีตอนเช้าค่ะ! ฉันเอาหนังสือมาคืนค่ะ!”
“เสี่ยวหลิน! แปลเสร็จเร็วขนาดนี้เชียวเหรอ! งั้นฉันเอาไปให้ลุงเสวียช่วยตรวจดูก่อนนะ!”
“ลุงเสวีย ลองดูหนังสือเล่มนี้สิ สหายหลินฟานทำงานเร็วจริง ๆ!”
เสวียกุ้ยผิงกล่าวว่า “เสี่ยวหลินเขียนตัวหนังสือได้เรียบร้อยมาก ไม่มีปัญหาเลย ฝีมือไม่ด้อยไปกว่าฉันด้วยนะ!”
“จริงเหรอ! แบบนี้เราก็เหมือนขุดเจอสมบัติเข้าแล้วสิ!”
“เสี่ยวหลิน หนังสือเล่มนี้ไม่มีปัญหา มีทั้งหมด 13,600 คำ คิดคำละ 4 หยวน รวมเป็น 54.4 หยวน รับไปสิ!”
หลินฟานรับเงินมา พลางคิดในใจว่า นี่คือเงินก้อนแรกที่เธอหาได้ในโลกนี้! วันนี้ยังไงก็ต้องฉลองสักหน่อย! ขณะที่กำลังคิดอยู่...
“เสี่ยวหลิน ที่นี่มีหนังสือเฉพาะทางอยู่เล่มหนึ่ง ไม่รู้ว่าเธอจะรับงานนี้ไหวไหม!”
หลินฟานรับมาดู เป็นหนังสือเฉพาะทางด้านการทหาร มีอย่างน้อยห้าหมื่นกว่าคำ!
“ได้ค่ะ แต่ที่นี่มีพจนานุกรมอังกฤษ-จีนไหมคะ ศัพท์เฉพาะบางคำอาจต้องเปิดพจนานุกรมช่วยค่ะ!”
ที่จริงในหอเก็บหนังสือของเธอก็มี แถมยังครบถ้วนกว่าที่นี่ไม่รู้กี่เท่า แต่เธอต้องหาเหตุผลที่สมเหตุสมผลมาอ้างด้วยนี่นา!
“มีสิ งั้นฉันให้เธอยืมไปเล่มหนึ่งนะ!”
“ซื้อกลับไปเองน่าจะดีกว่าค่ะ ต่อไปต้องใช้ติดต่อกันนาน ยืมของส่วนกลางไว้นาน ๆ ไม่ค่อยดี ถ้าทำเสียหายก็แย่ไม่ใช่หรือคะ!” พอนึกได้ว่าหลินเยว่ก็อยากเรียนภาษาอังกฤษเหมือนกัน ซื้อกลับไปแล้วไม่ให้หลินเยว่ใช้ก็ได้!
“ได้ งั้นฉันลดให้แล้วกัน จ่ายแค่ 5 หยวนก็พอ!”
วันนี้หาเงินได้ อารมณ์ดี เลยอยากออกไปใช้เงินสักหน่อย! แต่พอนึกขึ้นได้ว่ายังต้องไปดูผ้าที่ห้างสรรพสินค้า...