บทที่ 11 แม่สามีที่ยังไม่ได้เข้าบ้านมาหาถึงที่
หลินฟานยังนั่งทบทวนบทเรียนอยู่ที่บ้าน ช่วงหลายวันที่ผ่านมาเธออ่านตำรามัธยมปลายครบทุกเล่มแล้ว ภาษาอังกฤษง่ายที่สุด ส่วนคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา และภูมิศาสตร์แทบไม่ต้องเปิดดูซ้ำเลย เพราะความทรงจำจากทั้งสองชาติในสมองตื่นขึ้นมาหมดแล้ว!
จำได้แม่นมาก! วิชาประวัติศาสตร์เธอก็เข้าใจไปแล้วเกินครึ่ง เหลือแค่วิชาภาษาจีนกับการเมืองที่มีเนื้อหาต้องท่องจำเยอะ แต่มีความทรงจำของหลินฟานในยุคนี้ช่วยอยู่ ก็ไม่ยากเท่าไร!
แต่ถ้าอยากได้คะแนนสูงก็ยังต้องพยายามอีกหน่อย!
เหลือเวลาอีกแค่สองวันก็จะสอบแล้ว เธอจึงไม่คิดอะไรต่อ ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือไปเรื่อย ๆ พออ่านจนเหนื่อยก็เข้าไปเดินเล่นในมิติวิเศษ ข้าวโพด ถู่โต้ว และมันเทศที่เธอปลูกไว้ในมิติวิเศษเริ่มมีต้นอ่อนสีเขียวผุดขึ้นมาแล้ว!
เธอรดน้ำ แล้วนั่งมองอยู่บนพื้นพักหนึ่ง พอไม่มีอะไรทำก็ออกมาอ่านหนังสือต่อ ระหว่างที่กำลังท่องบทเรียนอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น!
หลินฟานคิดว่าเวลานี้ใครจะมาหาเธอกันนะ ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง!
หลินฟานเปิดประตูออกไปดู ก็พบแม่สามีที่เคยเจอหน้ากันแค่ครั้งเดียวและไม่พอใจเธอคนนั้น!
“คุณป้า มาทำอะไรคะ เชิญเข้ามาก่อนค่ะ!” พูดจบเธอก็เปิดประตูให้เข้ามา
หลี่ซู่หยุนเชิดหน้าขึ้นสูง วางท่าหยิ่งผยอง เดินเข้าบ้านมาเงียบ ๆ พร้อมกวาดตามองไปรอบ ๆ ในบ้านมีแค่สองห้อง เฟอร์นิเจอร์ก็เรียบง่าย แถมยังเป็นของเก่าทั้งนั้น ไม่มีของชิ้นใหญ่เลยสักชิ้น มองปราดเดียวก็รู้ว่าครอบครัวนี้ไม่ได้อยู่ดีกินดีอะไร!