บทที่ 10 ความวุ่นวายในเขตบ้านพัก
อ่านหนังสือต่ออีกพักหนึ่ง แต่ไม่มีนาฬิกาข้อมือจึงไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว พอออกไปมองตรงประตู ก็เห็นว่าดวงอาทิตย์เกือบอยู่กลางศีรษะแล้ว คาดว่าใกล้เที่ยงและถึงเวลาเลิกงาน หลินฟานจึงคิดว่าจะทำอาหารไว้ก่อน
เตาฟืนแบบก่อดิน ตอนเด็ก ๆ เคยเห็นคุณย่าใช้ ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็ทำอาหารอยู่บ่อย ๆ ตอนแรกจุดไฟยังไม่ค่อยคล่อง แต่ไม่นานก็ปรับตัวได้
เธอต้มโจ๊กข้าวโพดบด แล้วผัดมันฝรั่งซอยอีกจาน ทำผักเขียวหนึ่งจาน และนึ่งไข่ตุ๋น ไม่นานจางเจวียนกับหลินเยว่ก็กลับมา
“พี่ ทำกับข้าวเสร็จแล้วด้วย แถมยังมีไข่ให้กินอีก พวกเรามีความสุขเกินไปแล้วมั้ง!”
หลินฟานอดหัวเราะกับนิสัยเด็ก ๆ ของหลินเยว่ไม่ได้
“รีบไปล้างมือแล้วมากินข้าวเถอะ!”
“พี่ ที่โรงเรียนพี่เมี่ยวเมี่ยวมาหาหนูด้วย ถามว่าพี่มีเรื่องกลุ้มใจหรือเปล่า แล้วยังถามด้วยว่าพี่มีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่!”
“อ้อ แล้วเธอตอบไปว่าไง?”
“หนูบอกว่าพี่ไม่ได้มีเรื่องกลุ้มใจอะไรเลย ทุกอย่างก็เหมือนเมื่อก่อน ส่วนเรื่องพี่เขย หนูก็ไม่รู้อะไรทั้งนั้น!”
ฟางเมี่ยวเมี่ยวคนนี้ อีกไม่กี่วันตอนเธอไปสอบที่โรงเรียน ต้องหาโอกาสถามให้รู้เรื่องเสียแล้ว จะได้ดูว่าเจ้าตัวเป็นคนดีจริง ๆ หรือแค่ซ่อนความคิดไว้ลึก
ในเขตบ้านพัก เจิ้งอวี่เจี๋ยเพิ่งเลิกงานและเดินเข้ามา ก็ถูกจ้าวจือชิวดักเอาไว้ จ้าวจือชิวเป็นลูกสาวผู้บังคับการการเมืองของเขตทหาร มีพี่ชายสองคน ที่บ้านตามใจจนเสียคน เธอดูถูกชาวชนบทกับคนจนที่สุด และคิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่นอยู่เสมอ