บทที่ 83 สิ่งที่ผู้ชายชอบที่สุด
หลังจากเจิ้งอวี่เจี๋ยไปต้มน้ำ ก็เดินมาเห็นภาพที่เธอวาดไว้ซึ่งเขาไม่รู้จัก “เธอวาดอะไรน่ะ”
หลินฟานไม่แม้แต่จะเงยหน้า ตอบว่า “ของที่ผู้ชายชอบที่สุดไง!”
เจิ้งอวี่เจี๋ยรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยเห็นของสิ่งนี้มาก่อน จึงถามออกไปตามตรงว่า “ของที่ผู้ชายชอบที่สุดเหรอ ทำไมฉันไม่รู้ล่ะ”
หลินฟานเงยหน้าขึ้นมองเขา “นายแน่ใจนะว่าอยากคุยเรื่องนี้กับฉัน”
เห็นเจิ้งอวี่เจี๋ยยังไม่ทันเข้าใจ ทั้งยังยืนอยู่ใกล้เธอ หลินฟานจึงคิดแกล้งเขาขึ้นมา เธอคว้ามือข้างหนึ่งของเขามาวางบนหน้าอกตัวเอง “ตรงนี้ต้องใส่ของแบบนี้ นายชอบหรือเปล่า”
สมองของเจิ้งอวี่เจี๋ยอื้ออึงขึ้นมาทันที ใบหน้าแดงก่ำ ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น เขางงไปทั้งตัวจนคิดอะไรไม่ออก
หลินฟานเห็นท่าทางของเขาแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างเจ้าเล่ห์
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของหลินฟาน เจิ้งอวี่เจี๋ยถึงรู้ตัวว่าตัวเองเพิ่งทำเรื่องโง่ ๆ ลงไป แถมยังคิดเรื่องไม่เหมาะสมกับเด็กอีกต่างหาก
เขารู้สึกอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี จึงหันหลังวิ่งออกไป ประตูด้านหลังปิดดัง “ปัง”
พอวิ่งออกมาแล้วเขาถึงรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกาย แต่ก็ไม่กล้ากลับเข้าไปในห้องเพื่อหยิบเสื้อผ้า จึงเห็นกางเกงชั้นในตัวใหม่สองตัวของตัวเองที่หลินฟานตากไว้บนระเบียง
เขาคว้ามาสุ่ม ๆ หนึ่งตัวแล้วเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ เปิดน้ำเย็นราดตัว
ทำไมยิ่งราดน้ำถึงยิ่งรู้สึกร้อนนะ ความรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตเมื่อครู่ยังวนเวียนอยู่ในหัว ความคิดต่าง ๆ ผุดขึ้นมาในสมองอย่างห้ามไม่อยู่
ผู้หญิงคนนี้เป็นยาพิษชัด ๆ ห้ามเข้าใกล้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายได้ยังไง