บทที่ 119 เน้นเก็บของดีไว้เองให้หมด
เธอแทบจะกระโดดเข้าไปกอดเขาแล้วหอมแก้มสักฟอด แต่พอเห็นว่ามือทั้งสองข้างเต็มไปด้วยฝุ่น ไฟที่ลุกโชนในใจก็มอดลงทันที
จากนั้นเธอก็เปิดทีละกล่องเหมือนกำลังเปิดกล่องสุ่ม กล่องที่สองกับกล่องที่สามก็เป็นเครื่องเคลือบเช่นกัน
กล่องที่สี่มีหนังสือกับภาพวาดและลายมืออักษรจีนอยู่บ้าง
เธออยากหยิบภาพสักแผ่นขึ้นมาดู แต่พอเห็นมือที่เต็มไปด้วยฝุ่นก็หมดอารมณ์จะเปิดดู
กล่องที่ห้ามีเครื่องหยกอยู่หลายชิ้น แค่ดูก็รู้แล้วว่ามีอายุไม่น้อย
ยังมีของชิ้นใหญ่อีกหลายชิ้น แต่ไม่ได้มีอะไรคั่นแยกไว้ ถ้าเผลอขูดขีดหรือทำแตกขึ้นมา เธอคงปวดใจตายแน่
ข้างล่างยังมีกล่องอีกสองแถวซ้อนอยู่ใต้กล่องที่เปิดไปแล้ว หลินฟานจึงไม่ได้เปิดต่อ แต่หันไปเปิดกล่องเล็กอีกหลายใบแทน
ข้างในมีทั้งหนังสือ เครื่องหยกชิ้นเล็ก ๆ และเครื่องประดับอัญมณีสารพัดชนิด เหมือนสินสอดฝ่ายเจ้าสาวที่มอบให้คุณหนูตระกูลใหญ่ในละครเลย
“พระเจ้า ของพวกนี้เป็นของบ้านเราทั้งหมดเลยเหรอ งั้นบ้านเราก็รวยแล้วสิ ต่อไปนี้นอนกินนอนใช้ได้แล้ว ไม่คิดเลยว่าบ้านเราจะมีทรัพย์สมบัติมากมายขนาดนี้”
พอเจิ้งอวี่เจี๋ยได้ยินเธอพูดว่า ‘บ้านเรา’ อารมณ์ก็ดีขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล!
ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาหลายระดับ เขายิ้มจนตาหยี “สามีเก่งที่สุดเลย ฉันรักนายแทบตาย”
เจิ้งอวี่เจี๋ยเองก็กำลังคิดว่าผู้หญิงคนนี้คงไม่ได้โง่ขึ้นมาหรอกนะ ของพวกนี้ไม่มีค่าอะไร ตอนนี้ไม่กล้าเอาออกไปข้างนอกด้วยซ้ำ ถ้าใครเห็นเข้า รับรองได้ถูกส่งลงฟาร์มแน่
ของอีกตั้งมากมายถูกคนทุบทำลายไปแล้ว แต่เธอก็ยังดีใจหน้าบานอยู่ได้