บทที่ 13 ข้อตกลงก่อนแต่งงาน: ตกลงกฎสามข้อ
“งั้นก็เลือกวันที่ 9 แล้วกัน! มะรืนนี้เธอต้องสอบ รอสอบเสร็จค่อยจัดการ ฉันจะบอกเธอล่วงหน้า!”
“ได้ งั้นก็ตกลงตามนี้!”
“หาเวลาไปบอกที่บ้านคู่หมั้นของนายด้วยนะ วันที่ 9 พวกเราจะไปสู่ขอที่บ้านเธอ!”
“ของสำหรับสู่ขอ พวกเราจะเตรียมเอง!”
ปู่เจิ้งกล่าวว่า “ดูท่าน้องชายคนที่สี่กับหลินฟานคนนั้นคงเจอเรื่องอะไรเข้าจริง ๆ ไม่อย่างนั้นน้องชายคนที่สี่คงไม่รีบร้อนจดทะเบียนกับเธอขนาดนี้!”
ย่าเจิ้งกล่าวว่า “ดูจากแววตาใสกระจ่างของเด็กคนนั้นแล้ว ไม่น่าใช่คนคิดไม่ซื่อ และก็ดูไม่เหมือนคนที่โดนรังแกมาด้วย!”
“เด็กคนนั้นปากแข็งจริง ๆ ดูท่าพี่ชายคนโตคงมองอะไรออกบ้างแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่ตอบตกลงเร็วขนาดนี้!”
“ทางพี่สะใภ้ใหญ่ยังมีเรื่องให้วุ่นอีกเยอะ!”
บ้านหลินฟาน “นายมาทำอะไรที่นี่”
เจิ้งอวี่เจี๋ยถามว่า “แม่ฉันมาหาเรื่องเธอหรือเปล่า? เธอไม่ได้พูดอะไรแย่ ๆ ใช่ไหม?”
“เปล่า แค่บอกว่าไก่อย่างฉันไม่คู่ควรกับหงส์ทองคำอย่างนาย ฐานะไม่เหมาะสมกัน แถมยังบอกว่าในเขตบ้านพักของพวกนายมีคนรักอยู่แล้ว ชื่อจ้าวจือชิว ให้ฉันรู้จักเจียมตัว ถ้ายอมถอนตัวไปเองก็จะให้เงินฉัน 50 หยวนเป็นค่าชดเชย!”
พูดจบ หลินฟานก็มองเจิ้งอวี่เจี๋ย แต่เขากลับไม่มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงสักนิด ไม่รู้ว่าไม่ใส่ใจ หรือเป็นเพราะอย่างอื่น!
“ไม่มีเรื่องแบบนั้น! ถ้าฉันมีคนรักอยู่แล้ว ฉันคงไม่ตกลงแต่งงานกับเธอหรอก!”