ฉือหยานโจวพูดว่า "จินเซียว พวกเรามีเสบียงจริง มีผู้มีพลังพิเศษสายรักษาจริง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเราเป็นพระผู้ช่วยให้รอด...
อีกอย่าง เสบียงของหยานซินพวกเรา ก็แลกมาด้วยชีวิตของทุกคน!..."
ซื่อซวี่เสริมว่า "ซือเฉิงช่วยนายคนเดียว ไม่ได้ช่วยพวกเรา บุญคุณนี้ไม่ควรให้พวกเรามาใช้หนี้แทน
อีกอย่าง นายรู้ดีกว่าคนอื่น เรื่องระหว่างพวกเรากับซือเฉิง พวกเราอดทนอยู่อย่างสงบกับเขามาหลายปีเพราะคุณตาซื่อ นั่นคือการถอยให้มากที่สุดแล้ว!"
จินเซียวรีบโบกมือ ปลายคางมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมออกมา "พี่หยาน อาซวี่ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น...ผมไม่ได้คิดจะแบล็กเมล์ทางศีลธรรมพวกคุณ..."
เหอจัวพูด "ต่อให้นายแบล็กเมล์ก็ไม่มีประโยชน์ พวกเราไม่มีศีลธรรมอยู่แล้ว!"
จินเซียวพูด "ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆ ไม่ว่าพวกคุณจะอยู่หยานซินหรือไม่ พวกเราก็อยากเข้าร่วมหยานซิน
ตอนนี้ซิงหมางของพวกเราตกที่นั่งลำบากจริงๆ ตั้งแต่พี่เฉิงบาดเจ็บ พลังก็ลดลงอย่างมาก พวกโจรปล้นรอบข้างยิ่งหาญกล้าขึ้นทุกวัน เสบียงก็ยิ่งขาดแคลนมากขึ้น...
ดังนั้นพวกเราอยากหาทางออก
ถ้าหยานซินยอมรับพวกเรา เสบียงทั้งหมดของพวกเราจะยกให้หยานซินทั้งหมด
หลังจากเข้าร่วมหยานซินแล้ว เสบียงเพื่อความอยู่รอดพวกเราจะหาทางเอง จะไม่กินฟรีๆ แน่นอน
พี่หยาน อาซวี่ พวกพี่น้อง...ผู้มีพลังพิเศษของซิงหมางพวกเราไม่น้อย ถึงระดับจะไม่สูง แต่ไม่ว่าอะไรพวกเราก็ทำได้ ทำได้หมด!