เศษไม้ปลิวกระจาย ฝุ่นควันตลบอบอวล ลู่หนานเกออาศัยความเร็วสุดขีดที่ได้จากรางวัลเซ็นอินของระบบ พุ่งทะยานผ่านความโกลาหล ตรงเข้าหาจุดคอที่เจ็ดของงูยักษ์
"หนุนหนานหนาน!" ฉือหยานโจวเข้าใจได้ทันที สายฟ้าในมือมุ่งโจมตีดวงตาสีส้มแนวตั้งของงูยักษ์โดยเฉพาะ บีบให้มันส่งเสียงคำรามแล้วหันหัวหลบ
ลู่เป่ยเย่ตามไล่มีดบินสีทองปักลงบนร่างงูอย่างไม่ยั้ง
ฉืออีคุกเข่าข้างหนึ่ง สองมือกดลงกับพื้นหนัก ๆ เถาวัลย์นับไม่ถ้วนทะลายดินผุดขึ้นมา ดิ้นรนเหมือนสิ่งมีชีวิต พันรัดร่างงูยักษ์ พยายามกดการดิ้นรนของมันไว้
ลู่ซีฉือและกู้ว่านลงมือพร้อมกัน ลูกไฟสีแดงเข้มทิ้งตัวลงในบาดแผลที่เนื้อตัวฉีกขาดของงูยักษ์ กลิ่นคาวเลือดปนไหม้เกรียมจึงอบอวลไปในอากาศ
แต่ทว่างูยักษ์กลับคลุ้มคลั่ง เกล็ดนูนขึ้น แล้วสะบัดตัวดิ้นขาดเถาวัลย์ออกได้จริง ๆ
หัวงูพุ่งชนโล่ป้องกันของลั่วซิงโหยวและเหอจัวอย่างแรง!
"ปัง——!"
โล่แตกสลาย เหอจัว ลั่วซิงโหยว จี้เซี่ยน และเหวินชิง ถูกแรงมหาศาลเหวี่ยงกระเด็นเหมือนว่าวลมขาด กระแทกพื้นอย่างจัง
ลิ้นแยกสีแดงสดของงูยักษ์แลบออกมา ก่อนจะก้มลงหมายจะกลืนเหยื่อที่อยู่ใกล้ที่สุด——"สัตว์เดรัจฉาน! มองทางนี้!"
ที่แท้ ลู่เป่ยเย่เป็นห่วงลู่หนานเกอ อยากเบนความสนใจของงูยักษ์ ตัวน้อย ๆ ปีนขึ้นไปบนร่างงูตอนไหนไม่รู้
มีดบินสีทองสองเล่มในมือประกายเย็นเฉียบวาบ แทงลึกลงไปในช่องว่างระหว่างเกล็ดของงูยักษ์
งูยักษ์เจ็บปวด ส่งเสียงขู่ฟู่เป็นระยะ ร่างใหญ่โตบิดตัวอย่างบ้าคลั่ง พลิกกลับทิศทางพุ่งทับฉือหยานโจวและคนอื่น ๆ