ฉือฉีที่ได้รับมอบหมายให้มาแจกรางวัลกล่าวว่า "คุณชายกับคุณหนูลู่บอกว่า นี่คือสิ่งที่พวกคุณสมควรได้รับ
คือการยอมรับและรางวัลสำหรับที่พวกคุณไม่ถอยเมื่อวานนี้และทุ่มสุดตัวจนถึงที่สุด หวังว่า... ครั้งหน้าที่ได้ออกไปด้วยกัน พวกคุณจะแข็งแกร่งขึ้น แล้วร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กัน"
คำพูดนี้ทำให้ความกังวลของสมาชิกทีมสงบลงในทันที เปลี่ยนเป็นความรู้สึกหนักแน่นในหน้าที่และความตื่นเต้นที่ได้รับการยอมรับ
จางอ้าวและคนอื่นๆ กำคริสตัลพลังไว้แน่น แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น
"ขอบคุณหัวหน้าฉือ! ขอบคุณคุณหนูลู่! พวกเรา... พวกเราจะพยายามให้เต็มที่แน่นอน!"
"พี่ฉือฉี พวกเรา... พวกเราไปขอบคุณหัวหน้าฉือกับคุณหนูลู่ด้วยตัวเองได้ไหมครับ?"
ฉือฉี: "คุณชายกับพวกเขายุ่งมากตอนนี้ มีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ การขอบคุณที่ดีที่สุดของเราไม่ใช่คำพูดสุภาพ
แต่คือการทุ่มสุดตัวเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง คือการปกป้องฐานที่มั่นของเราได้อย่างแท้จริง คือการที่ครั้งหน้าออกภารกิจจะช่วยได้จริง ไม่ใช่เป็นฝ่ายที่ต้องถูกปกป้อง! นี่ดีกว่าการขอบคุณต่อหน้าไหนๆ!"
"พี่ฉือฉีพูดถูก! เราต้องพยายามฝึกให้แข็งแกร่ง! สักวันหนึ่ง จะได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับหัวหน้าฉือพวกเขา!"
"ใช่! ทำให้แข็งแกร่ง!"
ฉือฉี: [สมกับเป็นฉัน! เยี่ยม...จำคำพูดของพี่ฉือซื่อได้ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่คำเดียว!]
อีกด้านหนึ่ง หลังจากแจกรางวัลเสร็จ ลู่หนานเกอและพวกก็ไปที่ฝ่ายบริการ
ตอนนี้ฝ่ายบริการถูกกู้ฉีควบคุมดูแลทั้งหมด ตอนที่กู้ฉีไม่อยู่ พ่อของกู้หรือป้าของกู้ก็จะมาช่วยดูแล