หนุ่มสังคมเฮเหอจัวเปิดโหมดปุ๊ปปิ๊บ ยกยิ้มสดใสแบบฉบับพระเอกแสงอาทิตย์ขึ้นมา "ขอบคุณทุกคนครับ เราจะระวังให้..."
ลู่หนานเกอหันขวับไปทันใด สายตาจับจ้องสุดถนน: "มาแล้ว"
ฉือหยานโจวรีบมองตามสายตานางทันที
"รถออฟโรดสามคัน" ลู่หนานเกอพูดเร็วปรื๊อ: "พวกนายขัดไว้ก่อน ฉันพาจื้อจื้อกลับไปแป๊บหนึ่ง"
ฉือหยานโจวพยักหน้า: "วางใจได้"
ลู่เป่ยเย่สะบัดมือพี่สาวเบาๆ: "พี่สาว ผมขออยู่ช่วยเอง"
ลู่หนานเกอลูบผมบนหัวเขาเบาๆ: "พี่สาวกลับมาไวๆ"
คนอื่นๆ เตรียมแนวป้องกัน เหอจัวยังคงตีสนิทผู้คนไปเรื่อย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มไร้พิษภัย
หยูลี่มองแผ่นหลังลู่หนานเกอที่จากไป คิดจะเดินตาม แต่ถูกกู้ว่านกับลั่วซิงโหยวเบียดเข้ามาขวางทางไว้ทั้งซ้ายขวา
"จื้อจื้อ" ลู่หนานเกอเรียกเบาๆ
ต้นไม้มนุษย์ตัวเล็กรีบตามติด ปืนที่พันอยู่บนเถาวัลย์สั่นกรุ๊งกริ๊งตามจังหวะก้าว ดูแล้วเหมือนปูตัวอ้วนที่หาเหยื่อเต็มไม้เต็มมือ เดินตุ่ยๆ น่าเอ็นดูตามหลังเจ้าของ