"แกร่ก——! นางงาม งั้นพวกเราไปก่อนนะ"
"จี๊ด——!"
[เจ้าค่ะ ท่าน! จื้อจื้อจะกลับมาไว ๆ!]
ปีกมหึมาของกังจื่อกระพืออย่างรุนแรง ร่างใหญ่โตทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าตรงไปยังหมู่เมฆ!
เกือบจะในวินาทีที่กังจื่อบินขึ้น ลู่หนานเกอสายลมรอบกายหมุนเบา ๆ อาศัยพลังธาตุลมกระโจนขึ้นอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกันนั้นแขนก็กวาดอุ้มลู่เป่ยเย่ที่อยู่ข้างกายขึ้นมาบนหลังคารถออฟโรด
ลู่หนานเกอก้มหน้า: "พี่จัว พี่เซี่ยน..."
เหอจัวและจี้เซี่ยนตอบสนองไวมาก มือยกเบา ๆ ถัดจากหลังคารถสามคัน เสาดินผุดขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นแท่นเหยียบ
ทุกคนรีบปีนขึ้นหลังคารถ ยึดตำแหน่งสังเกตการณ์ที่ดีที่สุด
ลู่หนานเกอดึงกล้องส่องทางไกลกำลังขยายสูงหลายอันออกจากมิติส่วนตัวแจกจ่ายให้ทุกคน
พวกบนหลังคารถยกกล้องส่องทางไกลขึ้นทันที จ้องไปที่สองตัวเล็กกลางอากาศ
ซื่อซวี่และลู่หนานเกอหลับตาพร้อมกัน พลังจิตอันยิ่งใหญ่สองสายปกคลุมไปทั่วทั้งฐานที่มั่นเฟิงเหรินด้านหน้า!
บนที่สูง สายลมหนาวเหน็บ พัดขนหนาของกังจื่อปลิวไสว
มันบินวนอยู่เหนือขอบเขตฐานที่มั่นเฟิงเหริน...
จื้อจื้อส่งเสียง "จี๊ด" กังจื่อหยุดนิ่งทันที
วินาทีถัดมา เถาวัลย์นับไม่ถ้วนของจื้อจื้อที่พันแผ่นโฆษณาไว้ ยืดออกไปในอากาศอย่างรวดเร็ว แยกออก กลายเป็นจำนวนมากขึ้นและเล็กลง!
พวกมันไม่ได้แกว่งไปมาอย่างไร้ทิศทาง แต่แสดงท่าทีพร้อมจะทอดแห!
บนหอสังเกตการณ์กำแพงฐานที่มั่นเฟิงเหรินด้านล่าง ทหารยามคนหนึ่งที่กำลังตรวจตราระยะไกลตามหน้าที่ ยกกล้องส่องทางไกลกวาดมองท้องฟ้า