กลางอากาศ ปีกอันกว้างใหญ่ของกังจื่อโบกสะบัดเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พัดฝุ่นละอองโดยรอบให้ปลิวว่อน
เหวินชิงหมอบอยู่บนหลังของมัน หรี่ตาข้างหนึ่ง มองผ่านกล้องสไนเปอร์ความแม่นยำสูงลงไปยังหัวซอมบี้ยักษ์ที่โผล่ให้เห็นเด่นชัดท่ามกลางกลุ่มควันฝุ่นด้านล่าง
"น่าเกลียดชะมัด! น่าเกลียดจนแสบตานกฉันเลย!"
กังจื่อบ่นพึมพำ สายตามุ่งไปที่หัวมหึมาที่สั่นไหวไม่ไกลออกไป แล้วกระพือปีกอย่างแรง เข็มน้ำแข็งแหลมคมที่แผ่ไอเย็นยะเยือกจำนวนหลายแท่งก็ก่อตัวขึ้นในพริบตา
พุ่งเสียบเข้าใส่หัวมหึมานั่นอย่างแรงพร้อมเสียงหวีดหวิวตัดอากาศ!
"กังจื่อ! ทรงตัวไว้...!"
เมื่อกังจื่อทรงตัวได้แล้ว ปลายนิ้วของเหวินชิงก็วางบนไกปืน
เธอกลั้นหายใจ หัวใจดูเหมือนจะเต้นช้าลงในวินาทีนั้น
กากบาทเล็งในกล้องสไนเปอร์ขยับอย่างช้า ๆ ในที่สุดก็หยุดนิ่งที่ซอมบี้ตัวหนึ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเป็นพิเศษ
เนื้อเน่าบนคอของมันห้อยย้อยเป็นชั้น ๆ แกว่งไปมาเหมือนเศษผ้าขณะที่มันเดิน มีของเหลวเหนียวหนืดหยดลงมาไม่ขาด—เอ็งล่ะ!
[อย่าถามว่าทำไมต้องเลือกมัน ถามได้คำตอบเดียวคือน่าเกลียดจนแสบตาฉัน! โคตร...โคตรน่าสะอิดสะเอียน!]
"ปัง!!!"
กระสุนหมุนทะลวงออกจากลำกล้อง
แต่ทว่า ในชั่วพริบตาที่กระสุนจะพุ่งถึงกลางหน้าผาก ซอมบี้ตัวนั้นดูเหมือนจะรู้สึกได้ หัวมันเบี่ยงไปข้างหนึ่งอย่างรวดเร็ว!
"ฉึก!"
กระสุนไม่สามารถทะลวงหัวได้ กลับเสียบเข้าไปในลำคอที่หนาโตของมันแทน!
วินาทีถัดมา ของเหลวเหนียวหนืดที่ส่งกลิ่นเหม็นรุนแรงก็พุ่งทะลักออกมาจากรูกระสุน!