"หวัด! หวัด! หวัด!"
วินาทีถัดมา เข็มน้ำแข็งนับสิบ หอบเอาความหนาวเย็นจนอากาศแข็งตัวและเสียงหวีดหวิวเสียดหู พุ่งตรงเข้าใส่ตำแหน่งของฉืออีอย่างไม่ลืมหูลืมตา!
ฉืออียกสองมือดันไปข้างหน้าอย่างแรง ควบคุมเถาวัลย์รอบตัว!
เถาวัลย์นับไม่ถ้วนทอตัว ประสานกันอยู่ตรงหน้าเขาในพริบตา โตขึ้นมาพันกันยุ่งเหยิง กลายเป็นตาข่ายเถาวัลย์สีเขียวขนาดมหึมาที่หนาแน่นและยืดหยุ่นเป็นอย่างยิ่ง!
"ปึกๆๆๆ—!"
เข็มน้ำแข็งจำนวนมากพุ่งชนเข้ากับตาข่ายเถาวัลย์ ส่วนใหญ่ถูกตาข่ายที่ยืดหยุ่นกั้นไว้ ติดค้างอยู่ ส่งเสียงกระทบอู้อี้
บางส่วนที่แทงทะลุเข้ามาได้ ก็หมดแรงจะไปต่อ ฉืออีหลบได้อย่างคล่องแคล่ว
ในชั่วขณะที่เข็มน้ำแข็งกับตาข่ายเถาวัลย์ปะทะกันอย่างชุลมุน...
ฉืออีขยับตัว!
เขาออกแรงที่เท้าอย่างรุนแรง เหยียบย่ำเถาวัลย์ที่ซ้อนกันเป็นชั้นๆ เพื่อหาแรงส่ง กระโดดขึ้นลงไม่กี่จังหวะ ก็พุ่งตัวขึ้นไปกลางอากาศได้ในพริบตา จนอยู่ในระดับเดียวกับหัวของซอมบี้!
เขาเหวี่ยงแขนขวา มีดสั้นเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือ!
ร่างกายระหว่างที่ร่วงลงมา บิดเอว ส่งไหล่ รวมพลังทั้งร่างไปที่แขน...
มีดสั้นพุ่งเสียบเข้าที่กลางหน้าผากของซอมบี้ตัวที่กำลังฉีกเถาวัลย์อย่างบ้าคลั่ง และกำลังรวบรวมเข็มน้ำแข็งลูกต่อไปในปาก!
แต่แล้ว ในชั่วขณะที่สายฟ้าแลบฟ้า เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีก!
ซอมบี้ตัวนั้นสะบัดคออย่างแรง ฉีกเถาวัลย์สองสามเส้นสุดท้ายที่พันอยู่บนหัวหลักของมันออกขาด!
การสะบัดที่ดูเหมือนบังเอิญนี้เอง ทำให้ตำแหน่งหัวของมันขยับไปเล็กน้อย—"ฉึก!"