'กังจื่อ' ภายใต้แรงกดดันพลังจิตของโจวหมู่หวิน ขนทุกเส้นลุกชัน...
ปีกทั้งสองข้างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ท่ามกลางเสียงร้องอันเจ็บปวด ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ร่วงกระแทกพื้น เต็มไปด้วยฝุ่นผง
"กังจื่อ!" ลู่หนานเกอคุกเข่าลงกับพื้นอย่างหนัก เศษหินบาดกางเกงยาวจนเลือดซึม แต่เหมือนเธอจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด ดวงตามองเพียงร่างสั่นกระตุกของ'กังจื่อ'
ได้ยินเสียงเรียกของลู่หนานเกอ กลุ่มคนที่กำลังต่อสู้กันอยู่ต่างหันขวับพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย——
เสียงเรียกร้องที่แทบจะขาดใจหลายเสียงดังขึ้นจากทิศทางต่าง ๆ
"หนานหนาน!"
"หนูหนู!"
"พี่..."
เหวินชิงเหลือบเห็นใบหน้าซีดเผือดของลู่หนานเกอ หัวใจหดเกร็งทันที ไม่สนใจพลังพิเศษที่กำลังอาละวาดเหนือหัว เลื่อนตัวไปตามกำแพงที่แตกร่อนเข้าหาลู่หนานเกอ
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของ'มีมี'ดังขึ้นในโลกจิต:[หนานหนาน ตรวจพบพลังจิตถึงขีดสุดแล้ว! เซ็นอินเช็คอิน เซ็นอินทันที!]
ฉือหยานโจวพุ่งตรงมาพร้อมแสงสายฟ้าที่คมกริบในฝ่ามือ
แขนขวาของเขาชูขึ้นสูง สายฟ้าพุ่งตรงไปที่กะโหลกของโจวหมู่หวิน
ลู่หนานเกอกัดฟันแน่น เหงื่อใส ๆ ไหลลงตามคาง: "พี่เอี๊ยนโจว รบกวนพี่ ขอเวลาสองนาที!"
