กลางวงชุลมุน ฉุนเงยหน้ามองจี้เซี่ยน: "ไอ้ระดับหนึ่งอย่างแกก็กล้า..."
พลังพิเศษหลายสายพุ่งเข้าใส่พร้อมกัน
มีดลมของลู่หนานเกอ สายฟ้าของฉือหยานโจว เปลวไฟของลู่ซีฉือ ดาวกระจายสีทองของลั่วซิงโหยว...
กรงเล็บของกังจื่อที่พุ่งโหมลงมา — ฉุนยังทันร้องแม้แต่ครึ่งเดียว ร่างทั้งร่างก็ชักกระตุกแล้วทรุดลงกับพื้น
เหอจัวรอจนฉุนชักกระตุกหมดจึงเตะร่างที่อ่อนปวกเปียกของมันไปกองตรงหน้าจี้เซี่ยน: "ทำให้พวกเราต้องลงมือพร้อมกันขนาดนี้ แกก็ตายอย่างสมศักดิ์ศรีแล้วล่ะ"
จี้เซี่ยนรับมีดสั้นที่ฉืออียื่นให้ สองมือกำแน่น แล้วกระแทกเข้าใต้คิ้วของฉุนจนสุดแรง ดึงกลับมาพร้อมเส้นเลือดสีแดงฉาน
เสียงเครื่องยนต์ดังใกล้เข้ามา รถแต่งอีกหลายสิบคันแล่นฝ่าฝุ่นคลุ้งตรงมา
พลังพิเศษที่ติ้งเฟิงพามา สูญเสียไปเกินครึ่งแล้ว ผู้รอดชีวิตบางส่วนแตกกระเจิงหนีเตลิด บางส่วนก็หมอบสั่นอยู่หลังที่กำบัง
ลู่หนานเกอและพวกไม่ได้ไล่ตาม
ท่ามกลางเสียงยางเสียดสีกับพื้น ฟางเหิงประคองติ้งเฟิงวิ่งไปที่ขบวนรถ
"ท่านโจว! คนพวกนี้คือพวกบุกรุก..."
โจวหมู่หวินก้าวเท้าช้าๆ บนยางมะตอยที่ร้อนระอุ
หน้าร้อนจัด แว่นกรอบทองคำขาว เสื้อเชิ้ตขาวกับกางเกงดำ รองเท้าหนัง
ท่าทางสบายๆ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า ราวกับเดินเล่นในสวน
ในหัวของลู่หนานเกอและพวก พร้อมใจกันผุดคำเดียว — อวดเก่ง!
สายตาของโจวหมู่หวินกวาดผ่านติ้งเฟิงและฟางเหิงที่สภาพยับเยิน: "ขยะ!"
เมื่อสายตาของเขาตกไปที่ "จื้อจื้อ" เบื้องหลังดวงตาปั่นป่วนไปด้วยความโหดร้าย
ชั่วพริบตา ลู่ซีฉือและคนอื่นๆ ต่างกุมหัวเซซวนฝีเท้าพรวดพราด จี้เซี่ยนกับกู้ว่านเข่าอ่อนทรุดแทบจะคุกเข่า