กู้ฉีและเหอจัวประคองจี้เซี่ยนวิ่งสุดชีวิต จนกระทั่งมั่นใจว่าปลอดภัยแล้วจึงหยุดลงพร้อมกับคนอื่นๆ
ทั้งสองปล่อยจี้เซี่ยน พยุงเข่าหอบหายใจอย่างหนัก เหงื่อไหลหยดลงตามกราม
เหอจัวหายใจหอบๆ แล้วพูดแซวว่า "เหล่าจี้ ขาแกแทบไม่แตะพื้นเลย ทำไมแกก็หายใจไม่ออกด้วยล่ะ?"
จี้เซี่ยนลูบคอที่มีรอยแดงม่วงเป็นเส้น เอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง "เจ้าสิ่งนั้น... แทบจะเอาวิญญาณฉันออกไปให้ได้..."
ลู่หนานเกอยื่นน้ำแร่ให้ทุกคนคนละขวด พอยื่นให้จี้เซี่ยนก็ถามขึ้น "เมื่อกี้มันจู่โจมแกเลยหรือเปล่า?"
จี้เซี่ยนคลุกฝา กระดกน้ำเข้าไปหนึ่งคำ กระบอกคอขยับ "ตอนที่พวกแกทะเลาะกัน ฉันขยับที่ แล้วไปเหยียบเข้ากับรากอ่อนเส้นหนึ่ง... วินาทีถัดมาฉันก็ถูกพันเข้าให้แล้ว"
ฉือหยานโจวพูด "ต้นไม้ใหญ่รากหยั่งลึก ระบบรากและกิ่งก้านของมันแผ่ขยายออกไปไม่หยุด พอเหยียบเข้าไปในอาณาเขตของมัน กิ่งใบจะรับรู้ได้ทันที แล้วก็... รัดฆ่า"
ลู่ซีฉือ "ดังนั้น พื้นดินใช้ระบบราก เบื้องบนใช้กิ่งใบ? เฝ้าระวังรอบด้านเลยงั้นสิ?"