ลู่หนานเกอ, ลู่เป่ยเย่, ฉือหยานโจว, กู้ฉี และกู้ว่าน นำทัพซางเช่อและอีกยี่สิบคนเป็นดาบที่คมที่สุด มุ่งหน้าตรงไปยังศูนย์การค้าจิงเหมา
สองปีกคือทีมของเหอจัวกับฉืออี และทีมของซื่อซวี่กับจี้เซี่ยน
พวกเขาจับตาดูเงามืดที่ไหลทะลักออกมาจากปากซอยสองข้างของถนนอาหารอย่างระแวดระวัง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครถูกโจมตีทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
ท้ายขบวน ลู่ซีฉือและลั่วซิงโหยวทำหน้าที่คุ้มกันหลัง พวกเขากวาดตามองทุกตารางนิ้วที่เดินผ่าน ป้องกันอันตรายใด ๆ ที่อาจเล็ดลอดมาจากทางด้านหลัง...
และเหนือศีรษะของทุกคน กังจื่อกำลังกระพือปีกอย่างแข็งแรง บินวนต่ำเพื่อสอดแนม
บนหลังของมัน เหวินชิงก้มตัวครึ่งหนึ่ง มือขวากำปืนไรเฟิลซุ่มยิงแน่น มองลาดตระเวนทั่วสนามรบ
ทุกคนรักษาขบวนทัพ มุ่งหน้าไปยังตึกจิงเหมา
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ลานด้านนอกของศูนย์การค้า กลิ่นคาวเน่าเหม็นของซอมบี้ก็ลอยมาปะทะจมูก
ซอมบี้ที่กระจายอยู่ประปรายส่งเสียงคำราม เดินโซเซออกมาจากทุกมุม โผเข้าหาอย่างไร้สติ
ไม่ต้องให้คนข้างหลังลงมือ กลุ่มที่นำหน้าก็แสดงพลังการต่อสู้ที่ทำให้ทุกคนตะลึงไปแล้ว...
รอบร่างของลู่หนานเกอดูราวกับมีกำแพงลมมองไม่เห็นห่อหุ้มอยู่
ซอมบี้ที่พุ่งเข้าใกล้ ราวกับชนเข้ากับกำแพงลมที่ทั้งยืดหยุ่นและแข็งแกร่ง ร่างกระเด็นปลิวออกไปอย่างแรง พร้อมเสียงกระดูกแตกหัก
ลู่เป่ยเย่ตามติดข้างพี่สาว นิ้วทั้งสิบขยับเล็กน้อย เส้นใยสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนที่บางกว่าเส้นผมและแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า พันกันอย่างสง่างามและอันตรายกลางอากาศ