และแล้ว ตอนที่ความชั่วร้ายกำลังก่อตัวในดวงตาของผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 77 มือของเขารวบรวมพลังพิเศษเตรียมจะลงมือกับพวกพ้องในชั่วพริบตาสุดท้าย — "ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!"
เถาวัลย์สีเขียวนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาด้วยความเร็วที่ตามองแทบไม่ทัน...
"แผล๊บ!"
แส้เส้นหนึ่งฟาดอย่างเฉียบขาดลงบนข้อมือที่รวมพลังพิเศษของหมายเลข 77 ความเจ็บปวดทำให้เขาคลายพลังทันที พลังที่รวมไว้ในฝ่ามือสลายหายไปในพริบตา
"แผล๊บ!"
แส้เส้นที่สองฟาดเข้าที่เข่าของเขา หมายเลข 77 "ตุบ" คุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและเจ็บปวด
"แผล๊บ!"
แส้เส้นที่สามฟาดลงบนหลังของเขาพร้อมเสียงหวีดหวิว เสื้อผ้าฉีกขาด ทิ้งรอยเลือดสีแดงสดไว้
จากนั้น เถาวัลย์เส้นหนึ่งก็ "วึ่บ" คว้าธงในมือของเขาไป
ธงปลิวไสวอยู่ท่ามกลางเถาวัลย์ราวกับเยาะเย้ยการกระทำอันเลวทรามของเขา สีแดงที่เสียดแทงตาช่างดูน่าขันท่ามกลางแสงแดด
"เฮ้ย! ไอ้...ผี...อะไรเนี่ย!" หมายเลข 77 ในที่สุดก็ตั้งสติได้ ควบคุมพลังพิเศษยิงใส่เถาวัลย์
แต่การต่อต้านของเขาก็เหมือนก้อนหินตกน้ำ — เถาวัลย์จำนวนมากขึ้นจากทั่วทุกทิศทาง พันรอบแขนขาและลำตัวของเขา
ในชั่วพริบตา ไอ้ตัวคิดร้ายนี่ก็ถูกมัดจากหัวจรดเท้ากลายเป็น "บะจ่างคน" อย่างหนาแน่น เหลือเพียงหัวที่ยังดิ้นไปมาอย่างไร้ประโยชน์
"ปล่อย...ปล่อยฉัน!" หมายเลข 77 เริ่มดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับพบว่ายิ่งออกแรง เถาวัลย์ที่ดูบอบบางเหล่านั้นก็ยิ่งพันแน่นขึ้นเท่านั้น