รถสามคันค่อยๆ จอดที่หน้าคฤหาสน์ตระกูลฉือ
ทุกคนทยอยลงจากรถ อเเหวินชิงองดูท้องฟ้า: "ยังอีกนานกว่าจะมืด นานแล้วที่ไม่ได้ทำอาหาร คืนนี้เปิดเตากันไหม?"
เหอจัวซึ่งกำลังยืดแขนตอบรับเป็นคนแรก รีบพับแขนเสื้อขึ้นอย่างใจร้อน
"ดีๆ! คราวที่แล้วฉันอยากลองทำปีกไก่ผัดกระเทียมกับเนื้อวัวผัดเผือก พอดีลองดูหน่อย!"
ลั่วซิงโหยว: "สองอย่างนี้เป็นเมนูเด็ดของฉันเอง น้องเหอ เธอพักก่อนเถอะ ฉันจัดการเอง"
"ซิงโหยว ครั้งนี้ฉันทำได้จริงๆ นะ!" เหอจัวพูดพร้อมตบหน้าอกตัวเองอย่างมั่นใจ: "พวกเธอเชื่อฉันอีกสักครั้งเถอะ!"
กู้ว่านเดินผ่านมาแล้วแซวไม่ยั้ง: "เหอจัว พูดตรงๆ นะ...ในยุคนี้ การทำอาหารเปลือง เป็นเรื่องที่เกินไปหน่อย"
"ความล้มเหลวคือแม่ของความสำเร็จไง!" เหอจัวเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้: "เผื่อครั้งนี้ฉันทำสำเร็จล่ะ? ถ้าสำเร็จ เรื่องทำอาหาร...ต่อไปก็ฝากให้ฉันได้เลยไม่ใช่เหรอ!"
ลู่หนานเกอ: "เดี๋ยวให้เตาแคมป์กับหม้อใบเล็กไป เธอลองทำตามพี่ซิงโหยวทีละขั้นดูไหม?"
"น้องสาวสุดที่รัก...มีเพียงเธอ..." เหอจัวมองเธอด้วยสายตาออดอ้อน: "ดีที่สุด ดีที่สุด..."
ลู่หนานเกอ: "เธอกินเองเถอะ!"
เหอจัวเอามือกุมอก ทำหน้าตาบาดเจ็บ: "ใจเย็นชา..."
อเหวินชิงหัวเราะขัดจังหวะการเล่นของพวกเขา: "เอาล่ะๆ มีอะไรอยากกินบ้าง? คืนนี้เรามาเลี้ยงตัวเองกันหน่อย"
ลู่เป่ยเย่ตาประกาย ยกมือเล็กๆ ขึ้น: "หนูอยากกินซี่โครงตุ๋นน้ำตาล หนูล้างซี่โครงกับผักเองได้..."
"ฉันอยากกินบล็อกโคลี่ผัดกุ้ง..." กู้ว่านพูดต่อทันที