บทที่ 177 เหอฉงหนานโดนซ้อม
ท่านผู้เฒ่าเหอโทรศัพท์ไปยังสำนักงานของเหอเชียนหลิน และโรงเรียนที่เหอฉงหนานไปอบรมเพิ่มเติม
พ่อลูกทั้งสองต่างก็เคลื่อนไหวรวดเร็วพอกัน บังเอิญมาเจอกันตรงหน้าประตูบ้านพอดี
เหอเชียนหลินชำเลืองมองลูกชายอย่างรังเกียจ ไม่แม้แต่จะพูดด้วยสักคำ เดินนำเข้าไปในลานบ้านก่อน
เจียงอวิ๋นเห็นสามีกลับมา ก็ฟ้องทันทีโดยไม่ไว้หน้า “เชียนหลิน ลูกชายคุณนี่เก่งจริง ๆ กล้าทำเรื่องผิดต่อเสี่ยวฮวนเอ๋อร์ ถึงกับพาผู้หญิงเหลวไหลข้างนอกเข้ามาในบ้าน!”
“อะไรนะ!” เหอเชียนหลินโกรธจนแทบหัวระเบิด ตะโกนเสียงดังสนั่น
พ่อไม่ได้บอกทางโทรศัพท์หรอกหรือว่ามีสายลับเข้ามาในบ้าน?
คุณย่าเหอแค่นเสียงเย็นชา พลางเติมเชื้อไฟต่อ “ผู้หญิงคนนั้นอ้างว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่ไปอบรมเพิ่มเติมด้วยกัน เสี่ยวอวิ๋น ตำแหน่งอะไรนะ?”
เจียงอวิ๋นเบ้ปาก “จำไม่ได้ จำได้แค่ว่ามาจากต่างจังหวัด!”
เหอเชียนหลินโกรธจนเผลอกวาดตามองซ้ายมองขวา หาของที่พอจะหยิบมาเป็นอาวุธได้
เหอฉงหนานเพิ่งเข้ามาก็เห็นพ่อหมุนวนอยู่กับที่ จึงชำเลืองมองอย่างรังเกียจเช่นกัน ก่อนถามเจียงอวิ๋นว่า “แม่ เมียผมอยู่ไหน? ที่บ้านเกิดอะไรขึ้น?”
อธิการบดีโทรมาแจ้งให้เขากลับบ้าน แต่ไม่ได้บอกว่าเกิดเรื่องอะไร
จินโต้วน้อยกะพริบตาปริบ ๆ นึกถึงตอนที่พ่อเตะก้นตัวเองครั้งก่อน ดวงตากลอกไปมาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนยื่นพลั่วเหล็กเล็ก ๆ ที่ป้าเสิ่นเพิ่งคืนให้เงียบ ๆ
“คุณปู่ รับไว้!”
เหอเชียนหลินส่งสายตาชื่นชมให้หลานชายคนโต ก่อนคว้าพลั่วมาแล้วหันไปฟาดเหอฉงหนานทันที