เหอฉงหนานสบาย ๆ อยู่นานกว่าสองเดือนจริง ๆ
แต่พอเข้าฤดูใบไม้ผลิ อากาศอุ่นขึ้น เปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าบางลง เขาก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยที่หน้าท้องของภรรยาอย่างไว
ไปโรงพยาบาล หลิวหงเม่ยหัวเราะอย่างไม่แปลกใจ “ขอแสดงความยินดีด้วย พวกคุณจะมีสมาชิกใหม่ในครอบครัวอีกแล้ว”
ผู้ใหญ่ทั้งสี่ปากบอกว่าเจ็ดคนก็พอแล้ว แต่พอรู้ว่าเสี่ยวฮวนเอ๋อร์ตั้งครรภ์ลูกคนที่สี่ ก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูก ในแววตามีแต่ความยินดีที่ซ่อนไว้ไม่อยู่
ท่ามกลางความยินดี ปัญหาที่ต้องเจอในความเป็นจริงก็ผุดขึ้นมาตรงหน้า
สมาชิกในบ้านมีมากขึ้นเรื่อย ๆ บ้านหลังเล็กในชุมชนบ้านพักทหารอัดแน่นจนเต็มไปตั้งนานแล้ว ไม่มีห้องว่างเหลือแม้แต่ห้องเดียว
ตอนนี้ชั้นล่างสามห้อง มีท่านผู้เฒ่าเหอกับคุณย่าเหอ เหอเชียนหลินกับเจียงอวิ๋นพาจินโต้วอยู่ห้องหนึ่ง แล้วก็ห้องที่เล็กกว่าอีกห้องให้แม่บ้านโจวกับชิงเกออยู่
ชั้นบนสามห้อง เป็นห้องนอนใหญ่ของเหอฉงหนานกับลู่จิ่นฮวน เสิ่นหงพาสามพี่น้องเหมาโต้วอยู่ห้องหนึ่ง และพี่หลินพาสามพี่น้องมี่โต้วอยู่ห้องหนึ่ง
ถ้ามาอีกคน ก็ต้องให้นอนร่วมห้องกับคู่สามีภรรยาไป
เหอฉงหนานไม่ยอม ภรรยาตัวน้อยของเขาตั้งท้องและคลอดลูกก็ลำบากมากพอแล้ว!
ลูกเกิดมาอยู่ในห้องพวกเขา ตอนกลางวันยังพอว่า แต่ตกกลางคืนหิวหรือฉี่รด ก็ร้องไห้งอแง ภรรยาที่รักของเขาจะได้นอนหลับสบายได้ยังไง?
ดังนั้นเขาจึงเสนอว่าอยากย้ายออกไปอยู่ข้างนอก
ท่านผู้เฒ่าเหอคัดค้านเป็นคนแรก “ไม่ได้นะ ถ้าพวกเธอย้ายไป แล้วพวกเด็ก ๆ คิดถึงพวกเธอจะทำยังไง?”