เวลาผ่านไปอีกครึ่งเดือน ในที่สุดเหอชิงเกอซึ่งตั้งครรภ์ได้สามเดือนครึ่งก็ทนไม่ไหว จึงเป็นฝ่ายเดินทางมายังชั้นเรียนเต้นรำของลู่จิ่นฮวน
ตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เธอเคยไปก่อเรื่องที่เขตทหารเพื่อบีบให้เหอฉงหนานยอมอ่อนข้อ โดยหวังใช้คำว่า “เรื่องอื้อฉาวในครอบครัว” มาเป็นเครื่องต่อรอง
น่าเสียดาย เพียงเธอแจ้งชื่อ ทหารยามที่ประจำอยู่หน้าประตูก็ขับไล่เธอไปเสียแล้ว เธอไม่ได้แม้แต่จะเห็นเงาของเหอฉงหนาน
ส่วนที่บ้าน เหอฉิงชูยัยเด็กเหลือขอนั่นถึงกับไม่ยอมให้เธอเข้าประตู!
ไม่มีทางเลือก เธอจึงได้แต่มาหาป้าสะใภ้ใหญ่ลู่จิ่นฮวน คนที่เธอเกลียดที่สุด
เธออยากรู้ให้แน่ชัดว่าคุณปู่ คุณย่า และลุงใหญ่มีท่าทีอย่างไรกับเด็กในท้องของเธอ อย่ารอให้คลอดออกมาแล้วทางนั้นไม่ยอมให้เงินจริง ๆ ถึงตอนนั้นเธอคงร้องฟ้าฟ้าก็ไม่ขาน เรียกดินดินก็ไม่ตอบ!
“ป้าสะใภ้ใหญ่” น้ำเสียงของเหอชิงเกอฟังดูอึดอัดอยู่บ้าง “ฉันท้องได้สามเดือนครึ่งแล้ว ลุงใหญ่กับคุณปู่คิดอย่างไรกันคะ? พวกท่านจะช่วยทำใบอนุญาตมีบุตรกับทะเบียนบ้านให้ฉันหรือเปล่า?”
ลู่จิ่นฮวนซ่อนแววดูแคลนในดวงตา ก่อนตอบเสียงเรียบ “ชิงเกอ เรื่องนี้พวกเขาจัดการให้ไม่ได้ ตัดใจเสียเถอะ”
“ทำไม?” เหอชิงเกอตวาด