บิดาของเด็กในท้องเหอชิงเกอเป็นนักเลงเต็มตัว
หลายเดือนก่อน เขาไม่มีที่ซุกหัวนอน จึงเข้าหาเหอชิงเกอที่อยู่ลำพัง อยู่กินกับเธอหลายเดือน พอได้เงินก้อนหนึ่งก็สะบัดก้นจากไป
เหอชิงเกอรู้ดีว่าเขาไม่ใช่คนดี แต่ดังที่ถังโต้วพูดไว้ เธอเองก็มีความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตัวเอง
ตลอดสองปีมานี้ ปู่กับย่าให้เงินเธอไม่คล่องมือเหมือนเมื่อก่อน ทั้งยังคอยแนะนำงานให้บ่อย ๆ คำพูดคำจาล้วนสื่อว่าอยากให้เธอเลี้ยงตัวเอง
เธอไม่อยากออกไปพบผู้คน เหตุผลข้อแรกคือไม่ชอบสายตาเวทนาที่คนอื่นมองมาเมื่อเห็นดวงตาข้างที่บาดเจ็บของเธอ
ข้อสอง เธอรู้ว่าตัวเองมีวุฒิการศึกษาแค่มัธยมต้น ต่อให้ไปหางานทำ ก็คงได้เป็นแค่พนักงานหญิงในโรงงานสายพานการผลิต
เธอทำไม่ไหว และก็ไม่อยากทำด้วย
ตอนรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ เธอรู้สึกว่าโอกาสมาถึงแล้ว
ปู่กับย่าไม่อยากเลี้ยงเธอแล้วก็ช่าง ยังเลี้ยงลูกของเธอต่อได้
พอเลี้ยงลูกจนถึงอายุ 18 ปี เธอก็แก่แล้ว ลูกย่อมคอยดูแลเธอ
สิ่งที่เธอคาดไม่ถึงคือ ปู่กับย่ากลับมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนั้นเมื่อรู้ว่าเธอตั้งครรภ์!
แต่เหอชิงเกอไม่ร้อนใจ เธอคำนวณไว้แล้วว่าตระกูลเหอไม่มีทางทอดทิ้งเธอจริง ๆ หากถึงขั้นนั้น เธอก็จะไปก่อเรื่องที่หน่วยทหาร ไม่เชื่อหรอกว่าลุงใหญ่ผู้แสนดีจะทนไหว!