หลังงานฉลองครบขวบปี ลู่จิ่นฮวนรู้สึกว่าถึงเวลาจัดการเรื่องยาพรสวรรค์ให้จินโต้วแล้ว
เพราะนิสัยของเด็กค่อนข้างซน ไม่อยู่นิ่ง และไม่ชอบอ่านหนังสือ ดังนั้นยาตราใจไม่ลืมก็คงไม่เหมาะ แต่ยาอัจฉริยะด้านการเคลื่อนไหวน่าจะเหมาะกับเขามากกว่า
ยาขนานนี้หลังจากกินเข้าไปแล้ว จะทำให้ควบคุมร่างกายได้อย่างเหลือเชื่อ ควบคุมกล้ามเนื้อทุกมัดของร่างกายได้อย่างแม่นยำ ความสามารถในการประสานงาน พละกำลังระเบิด และปฏิกิริยาตอบสนอง ล้วนเหนือกว่าคนปกติ
เธอจำได้ว่าตอนดูโฆษณา เด็กทารกคนนั้นหลังจากกินแล้ว ก็สามารถใช้มือเปล่ายกเจ้าสิ่งที่เรียกว่าบาร์เบลแล้ววิ่งได้คล่องแคล่วว่องไว
เรียกว่าใช้พลังดุจเทพเซ่อเฉินก็ไม่เกินจริง!
“จิวจิว ยาอัจฉริยะด้านการเคลื่อนไหวนั่นกี่คะแนนนะ?” ลู่จิ่นฮวนถามในจิตสำนึก
[ลูกค้าขา แค่ 39 คะแนนเองค่ะ! ลด 20% เหลือ 31.2 คะแนน ตามที่คุณขอให้ปัดเศษลง เก็บแค่ 31 คะแนนก็พอนะคะ
31 คะแนน คุณไม่เสียเปรียบแน่นอน 31 คะแนน ก็ไม่ถูกหลอกแน่นอน
ใช้คะแนนซื้อของดี ไม่ซื้อคือความผิดของคุณ!
คุณกำลังซื้อยาอยู่หรือเปล่า? ไม่เลย คุณกำลังซื้ออนาคตของลูกต่างหากเล่า!]
ลู่จิ่นฮวนฟังจิวจิวปากน้อยๆ พูดไม่หยุด สมองเหมือนมียุงร้อยตัวส่งเสียงร้องพร้อมกัน
“หยุด! ฉันก็ไม่ได้บอกว่าไม่ซื้อสักหน่อย! เอามาให้ฉันหนึ่งเม็ดเถอะ”
[ฮิฮิ ได้เลยค่ะ หักไป 31 คะแนน เหลือคะแนนอีก 80 คะแนนพอดี]
ลู่จิ่นฮวนพอใจกับราคานี้มาก นอกจากจินโต้วแล้ว เธอยังมีลูกอีกสามคน เธอไม่เชื่อว่าสามคนนั้นจะไม่ชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน!