ท่านผู้เฒ่าเหอวันนี้ก็ดีใจจนเนื้อเต้น คนแก่แล้วก็ชอบบรรยากาศที่ลูกหลานอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้
เขาล้วงกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า พูดยิ้มๆ ว่า “เหมาโต้วกับน้องๆ อีกสองคนครบเดือนแล้ว ชื่อก็ตั้งเสร็จแล้ว”
ได้ยินดังนั้น ทุกคนบนโต๊ะก็มองมาด้วยความอยากรู้ ท่านผู้เฒ่าเหอก็ไม่อ้ำอึ้ง ประกาศว่า
“เจ้าน้องรองชื่อเหอหวยเจ๋อ หมายถึงมีจิตใจเมตตากรุณาเปี่ยมด้วยพระคุณ เจ้าน้องสามชื่อเหอหวยเจิง หวังให้มีจิตใจหยิ่งทะนงสง่างาม เจ้าน้องสี่ชื่อเหอหวยเชียน อ่อนน้อมถ่อมตน ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่ใจดี
ฉงหนาน จิ่นฮวน พวกเธอคิดว่ายังไง”
ลู่จิ่นฮวนให้ความร่วมมืออย่างดี ปรบมือขึ้นมาทันที “เพราะมากเลย คุณปู่เก่งจริงๆ!”
เหอฉงหนานก็รู้สึกว่าใช้ได้ ยังไงก็ดีกว่าที่เขาตั้งแน่ๆ เขาพูดคำว่าขี้มูกโต้วไปทีเดียว เกือบทำให้ภรรยาตัวน้อยของเขาโกรธจนร้องไห้ เขาไม่กล้าเข้ามายุ่งเรื่องตั้งชื่ออีก
เห็นหนุ่มสาวทั้งสองไม่มีความเห็นอะไร ท่านผู้เฒ่าก็พูดถึงอีกเรื่องหนึ่ง
“เอกสารฟื้นฟูการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจากเบื้องบนส่งลงมาแล้ว สิ้นเดือนนี้จะประกาศข่าวนี้
จิ่นฮวน ปู่จำได้ว่าหนูเพิ่งจบมัธยมปลายได้ไม่นาน หนูอยากเข้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยไหม
ปีนี้แต่ละมณฑลออกข้อสอบเอง คงไม่ยากเกินไป ถ้าหนูสนใจก็ลองดูได้”
ที่จริงข่าวฟื้นฟูการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเขารู้มานานแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นเบื้องบนยังประชุมหารือกันอยู่ ยังไม่ได้ข้อสรุป เขาก็เลยไม่ได้พูด