ทันทีที่จ่ายค่ายาวิเศษหกเม็ด คะแนน 184 แต้มก็ถูกหักออกไปในพริบตา
ลู่จิ่นฮวนจ้องมองคะแนน 9 แต้มที่แสดงอยู่อย่างโดดเดี่ยวในยอดคงเหลือ นัยน์ตาแดงเรื่อขึ้นมาทันที
อุตส่าห์ทุ่มเทมาตั้งเก้าเดือน สุดท้ายที่ตัวเองใช้ได้ก็แค่เศษกระจิ๊ดเดียว!
[ฮวนเอ๋ออย่าเศร้าไปเลย! ฉันจะไปถามหัวหน้าสำนักที่สำนักบริหารกาลเวลาทันที ว่าเราขอเบิกคะแนนเกินบัญชีมาช่วยเธอเพิ่มได้ไหม~]
“ไม่ต้องหรอก เธอยังติดหนี้อยู่อีกตั้งสิบกว่าแต้มไม่ใช่หรือ?” เสียงของลู่จิ่นฮวนทุ้มต่ำ แฝงรอยสะอื้นเล็กน้อย
“คราวนี้ได้ส่วนแบ่งมาแล้วก็รีบใช้หนี้คืนเสีย ชีวิตติดหนี้มันทุกข์ระทมขนาดไหน นอนยังนอนไม่หลับเลย...”
จิวจิวซาบซึ้งใจแทบตาย เสี่ยวฮวนเอ๋อร์คอยคิดถึงมันเช่นนี้เสมอ!
[ฮือๆ... ฮวนเอ๋อ เธอดีกับฉันมากเหลือเกิน! งั้นส่วนแบ่งคราวนี้ฉันจะเอาไปใช้หนี้ ส่วนแบ่งคราวหน้าฉันจะยกให้เธอทั้งหมด!
อีกอย่าง รอเธอให้กำเนิดครรภ์ต่อไปเสร็จ ฉันเลื่อนขั้นเป็นระบบระดับกลาง สำนักบริหารกาลเวลาจะแจกเงินรางวัลกับของขวัญก้อนโต ตอนนั้นฉันจะให้เธอทั้งหมดเลย!]
ลู่จิ่นฮวนที่กำลังซังกะตาย พอได้ยินคำว่าเงินรางวัล หูก็พลันตั้งชันขึ้นทันใด ดวงตาเปล่งประกายราวกับประดับดาวสองดวง
“เงินรางวัล? เป็นคะแนนหรือไม่? ในของขวัญก้อนโตมีอะไรบ้าง? ฉันใช้ได้ไหม?”
จิวจิวอธิบายอย่างละเอียดด้วยใจเปี่ยมฝัน:
[เงินรางวัลก็คือคะแนน เลื่อนขั้นเป็นระดับกลางได้สามร้อยแต้ม เลื่อนขั้นเป็นระบบระดับสูงยิ่งได้ตั้งหนึ่งพันแต้ม
ของขวัญก้อนโตจะสุ่มแจกตามหน้าที่ของแต่ละระบบ ถึงเราใช้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ฉันเอาไปขายต่อให้พวกระบบที่ไม่ขาดคะแนนได้ ยังไงก็แลกคะแนนก้อนโตได้!]