บทที่ 166: เหอฉงหนานกลับมาแล้ว!
เพราะเรื่องวุ่นวายครั้งนั้น ไม่ว่าจะพูดยังไง ไหน่โต้วกับชิงโต้วก็ไม่ยอมไปอนุบาลอีกแล้ว
ท่านผู้เฒ่าเหอรักเด็กที่สุด ยิ่งเหลนต้องเจอเรื่องไม่เป็นธรรมขนาดนี้ ต่อให้เด็ก ๆ ร้องไห้งอแงว่าอยากไป เขาก็ไม่มีทางยอมเด็ดขาด!
เพราะเรื่องนี้ เขาถึงกับจัดการลูกชายอย่างเหอเชียนหลินไปหนึ่งยก ทั้งหมดเป็นเพราะทฤษฎีฝึกทหารอะไรนั่นของเขาแท้ ๆ ถ้าไม่ใช่เขาเสนอให้เด็กที่อายุยังไม่ถึงสามขวบไปอนุบาล เด็กสองคนจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้หรือ?
เหอเชียนหลินที่โดนซ้อมไปหนึ่งยกได้แต่หัวเราะไม่ออก ร้องไห้ก็ไม่ได้ เขาอายุห้าสิบกว่าแล้วแท้ ๆ ยังหนีไม่พ้น “การอบรมด้วยไม้เรียว” ของพ่อแก่เลย!
ลู่จิ่นฮวนกลับสู่เมืองหลวงช่วงกลางเดือนกันยายน
เพิ่งก้าวเข้าประตูบ้าน ไหน่โต้วกับชิงโต้วก็พุ่งเข้ามาหาเธอ คนละข้าง กอดขาเล็ก ๆ ของเธอแล้วเริ่มฟ้องทันที
ไหน่โต้วมีน้ำตาคลอเบ้า ทำหน้าตาน่าสงสารพลางพูดว่า “แม่จ๋า~ หนูกับน้องชายไปโรงเรียน คุณครูให้พวกเรายืน เด็กไม่ดียังถอดกางเกงน้องชายแล้วดึงจู๋เขาด้วย! พวกเราไม่ไปอีกแล้ว!”
ชิงโต้ว: “……”
พี่ชาย เรื่องจู๋น่ะไม่ต้องพูดถึงอีกได้ไหม?
ตอนนี้แม้แต่หมาเหลืองข้างถนนยังรู้เรื่องที่เขาถูกถอดกางเกงแล้ว!
เขาไม่ต้องรักษาหน้าบ้างหรือไง?
ลู่จิ่นฮวนฟังแล้วงุนงงไปหมด จนเจียงอวิ๋นอธิบายให้ฟัง เธอถึงได้รู้ว่าตลอดยี่สิบกว่าวันที่ตัวเองไม่อยู่ มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายขนาดนี้