(เนื้อหาสมมติทั้งหมด โปรดอย่าเอาไปเทียบกับบุคคลหรือเหตุการณ์จริง
หากมีส่วนคล้ายคลึงกัน ถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญล้วน ๆ กู๊ดเฮดประชดหน้ากู้ชีพ)
“ฮือ… ผม… นี่มัน… ฮือ… อยู่ตรงไหน… ฮือ…”
เซี่ยเทียนหัว นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น กระดูกทั่วร่างหักพังยับเยิน ยังไม่ทันได้รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ก็เกือบจะได้ตายแล้ว ทั้งที่เมื่อครู่ยังนั่งเล่นเกมแอร์เย็นฉ่ำอยู่ในห้องพัก
“ขอโทษ ผมไม่ควรถามหาสาเหตุ ไม่ควรด่าแกเลย อันไหนที่ยิงนัดเดียวจบมันคือสไนเปอร์ ไม่ใช่ปืนใหญ่! ผมด่าแกผิด แต่ก็ไม่ถึงกับต้องถึงตายขนาดนั้นสิวะ!” เซี่ยเทียนหัวแอ่นตัวอ้อนอ้อนอยู่ในความคิด
ขณะที่ลมหายใจเหลืออยู่เพียงเสี้ยวเดียว เสียงกลไกเย็นชาก็ดังขึ้นในหัว
【ติ๊ง — ตรวจพบผู้ถือสิทธิ์】
【ตรวจพบสัญญาณชีพของผู้ถือสิทธิ์ผิดปกติ เริ่มการผูกมัด…】
【กำลังผูกมัด…】
แรงตกใจก็ไม่มีแล้ว เพราะตอนนี้กำลังวิ่งภาพตัดต่อชีวิตอยู่
ช่วงเวลาที่ระบบผูกมัดรู้สึกเหมือนผ่านไปหนึ่งชั่วอายุ เซี่ยเทียนหัวคิดอย่างนั้น เพราะเมื่อครู่เขาได้ย้อนชีวิตสั้น ๆ จืดชืดของตัวเองครบทุกเรื่องแล้ว
นั่นคือช่วงบ่ายหนึ่ง
ในห้องพักชายหอนักศึกษาแห่งหนึ่ง
เซี่ยเทียนหัวม้วนตัวอยู่บนเก้าอี้ จ้องจอคอมพิวเตอร์ นิ้ววางเบา ๆ บนเมาส์ บนจอคือเกมที่เขาคุ้นเคยที่สุด เกมยิงสนามรบเมืองห้า
เขาเล่นเป็นทหารสอดแนม ชอบที่สุดคือหาจุดยึดที่เหลี่ยมที่สุดแล้วยกสไนเปอร์มาเจอะเจอะกับอีกฝ่าย
“ปัง。” ทหารสอดแนมฝั่งตรงข้ามถูกยิงตาย
“จะมาดวลสไนเปอร์กับฉัน มีวรรณะขนาดนั้นเหรอ ไอ้ตัวดี”
หอระฆังร้างที่เขาเลือกตำแหน่งเหลี่ยมมาก ยิงไปสามนัดก็ยังไม่มีใครเจอ
อีกฝ่ายตายไปสามศพแล้ว คงเริ่มเสียที
ขณะที่เขากำลังไล่หาเป้าหมายตัวถัดไปผ่านกล้องสไนเปอร์ ก็เหลือบเห็นอะไรบางอย่างวาบขึ้นไกล ๆ
แสงสะท้อนของกล้องสไนเปอร์
ฝั่งตรงข้ามมีไอ้พวกซุ่มยิงคนจองคอยเล็งเขาอยู่
เซี่ยเทียนหัวยังไม่ทันได้หมุนลำกล้อง ภาพบนจอก็สั่นกระตุกอย่างรุนแรง เสียงระเบิดตุบหนึ่งครั้งดังสนั่นแตกในหูฟัง จอมืดสนิทในทันที
บนจอขึ้นว่าถูกสังหารโดยรถถัง
เซี่ยเทียนหัวพิงพนักเก้าอี้ หลับตานวดขมับ
“บั๊กอะไรวะ ยิงนัดเดียวจบก็เรียกสไนเปอร์เหรอ? ไอ้สัตว์ มาดวลกับพ่อเจ้าเลย!”
ตอนนี้ในห้องมีเขาอยู่คนเดียว เพื่อนร่วมห้องกลับบ้านหมดแล้วตั้งแต่ปิดเทอม เซี่ยเทียนหัวที่เป็นคนต่างถิ่นเหลือแค่คอมพิวเตอร์เป็นเพื่อน
แผนเดิมคือเล่นรอบนี้จบแล้วจะไปกินข้าวที่โรงอาหาร แต่ศีรษะกลับรู้สึกเวียนขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ และรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ใช่อาการเวียนจากจ้องจอนาน แต่เหมือนเวียนแบบหมุนตัวอยู่กับที่
ในความมืดที่หลับตาลง เซี่ยเทียนหัวรู้สึกว่าร่างกายกำลังตกลงไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ใช่ภาพหลอน
ตกจริง ๆ ลมพัดผ่านหูเสียงหวีดหวิน เขาลืมตาขึ้นแรง แต่มองไม่เห็นสิ่งใด มีแต่ความมืดไร้ขอบเขต
ความเร็วในการตกเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ หัวใจของเซี่ยเทียนหัวเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัด เขาอยากกรีดร้องแต่ส่งเสียงไม่ออก
แล้วก็ตูม เสียงตุบหนึ่งครั้ง
หลังกระแทกพื้นที่แข็งแกร่ง แรงปะทะรุนแรงทำให้เซี่ยเทียนหัวมืดสนิท (มืดซ้อนทับความมืดเดิม)
ความคลั่กเลือดฉีดขึ้นมาที่ลำคอทันที ขอบปากไหลซึมของเหลวอุ่น ๆ ออกมา
เลือด!
ความเจ็บปวดวิ่งพล่านจากแกนกระดูกสันหลังไปทั่วร่างราวกับกระแสไฟฟ้า หลังและช่องอกเหมือนมีอะไรหักอยู่ข้างใน หายใจเข้าลมไม่ได้ หายใจออกได้อย่างเดียว
ความกลัวว่าจะขาดอากาศทำให้เขาลืมตาขึ้นแรง แต่สิ่งที่เห็นไม่ใช่เพดานห้องพัก หากแต่เป็นท้องฟ้าสีคราม ที่มีเมฆขาวลอยผ่าน
【ผูกมัดสำเร็จ】
【รางวัลผูกมัดครั้งแรก: ซ่อมแซมบาดแผลทั่วร่างกาย】
ความอบอุ่นไหลแผ่ออกจากช่องอก ราวกับมีบางอย่างกำลังไหลเวียนอยู่ภายในร่าง
ความเจ็บปวดจากกระดูกหักคลายลงอย่างรวดเร็ว แรงกดทับในช่องอกหายไป การหายใจค่อย ๆ สะดวกขึ้น ไม่รู้สึกอยากอาเจียนเป็นเลือดอีกต่อไป
ความคิดกลับมาควบคุมร่างกายอีกครั้ง
นอนเอาอยู่พักหนึ่ง เซี่ยเทียนหัวลองขยับนิ้ว ไม่มีปัญหา ยังกดเมาส์ได้
ใช้สองมือปะทับพื้นดันตัวลุกขึ้นนั่ง เช็ดคราบเลือดที่มุมปาก
ปรากฏตรงหน้าของเซี่ยเทียนหัวคือจอแสงโปร่งแสงหนึ่งบาน ลอยอยู่กลางอากาศ แสดงข้อความไว้หลายบรรทัด
【ระบบสไนเปอร์สุดแกร่งเปิดใช้งานแล้ว】
【ผู้ถือสิทธิ์: เซี่ยเทียนหัว】
【พลัง: 4】 (ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ปกติอยู่ที่ 5)
【สแตมิน่า: 3】 (ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ปกติอยู่ที่ 5)
【ความเร็ว: 3】 (ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ปกติอยู่ที่ 5)
【ความอึด: 2】 (ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ปกติอยู่ที่ 5)
【ประสาทสัมผัส: 6】 (ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ปกติอยู่ที่ 5)
【ตรวจพบสถานะเริ่มต้นของผู้ถือสิทธิ์ — ปลดล็อกพรสวรรค์สายสไนเปอร์ (ระดับเริ่มต้น)】
【ปลดล็อกแผนที่มองภาพรวมได้ (1 ตารางกิโลเมตร)】
【อุปกรณ์สำหรับมือใหม่: ปืนไรเฟิลเมาเซอร์ 98K (พร้อมกล้อง 8 เท่า) ×1, กระสุนไรเฟิล 7.92 มม. ×100, ถุงหอบกระสุน ×1】
【ปลดล็อกคลังเก็บของ (10 ลูกบาศก์เมตร)】
【ค่าฆ่าปัจจุบัน: 0】
【คำตัดสินของระบบ: ของเฟะตัวหนึ่ง】
“นี่มันระบบเหรอ?”
จอแสงหายไปแล้ว เซี่ยเทียนหัวก้มลงมอง เห็นปืนไรเฟิลหนึ่งกระบอกปรากฏอยู่ข้างตัว
เขารู้จักปืนกระบอกนี้
เมาเซอร์ 98K เพื่อนเก่าจากเกมยิงสนามรบเมืองห้า
เอวไม้ เกราะโลหะ ลำกล้องส่องประกายเย็นยะเยือกใต้แสง
ถุงกระสุนหนังวางอยู่ด้านข้าง หนักอึ้งอย่างเห็นได้
เขาหยิบปืนขึ้นมา ลั่นชู้รีโหลด เสียงโลหะกระทบดังกระหึ่ม บรรจงสไลด์กระสุนห้านัดเข้าไป
ไม่ใช่ของประกอบฉาก ของจริงแท้
“มึงสะใจ งั้นก็ไม่ใช่สไนเปอร์แล้ว ยกปืนใหญ่มาดวลกับฉัน เฮ้ย น่ารำคาญ” เซี่ยเทียนหัวที่ได้สติแล้วลุกขึ้นพร้อมสาปแช่ง
“ผมนี่ข้ามเวลามาแล้วเหรอ? ข้ามเวลาทีไรจัดให้ดี ๆ หน่อยสิวะ นี่เมื่อกี้ผมแทบตาย” เขามองรอบตัว เหม่อลอยหาอะไรให้ระบายไม่เจอ แต่กลับมองเห็นตำแหน่งที่ตัวเองอยู่แจ้งชัด กองเนินดินเล็ก ๆ ลูกหนึ่ง
เท้ารอยเท้าคือหญ้าป่าสีเหลืองร่วงกับดินแห้งแตก ไกล ๆ เป็นเงาเขาเลือนราง
ท้องฟ้าหม่นหมอง ในอากาศมีกลิ่นอะไรบางอย่างที่บรรยายไม่ถูก คล้ายกลิ่นไหม้เกรียดของสิ่งใดถูกเผา ทับด้วยกลิ่นอื่นอีกเล็กน้อย
เบื้องหน้าราวหลายร้อยเมตร มีหมู่บ้านหนึ่งหลัง
เหนือหมู่บ้านกำลังพวยพุ่งเสาควันดำขึ้นหลายเสา ลมพัดมาจากทิศนั้น กลิ่นไหม้เกรียดจึงแรงขึ้น
ดูเหมือนจะมีเสียงด้วย ขาด ๆ ติด ๆ
ไม่ใช่เสียงลม แต่เป็นเสียงร้องไห้โหยหวน แหลมเสียดแก้ว สลับกับเสียงตุบ ๆ ทุ้ม ๆ เป็นครั้งคราว
เสียงตุบนั้นเซี่ยเทียนหัวคุ้นเคยดี เสียงปืนสามแปด
คิดว่าเป็นเสียงหลอนตา จนกระทั่งเขาชูปืน 98K ขึ้นมองผ่านกล้องไปยังทิศหมู่บ้าน
ภาพในเลนส์ทำให้ทั้งตัวเขาแข็งค้าง
บนลานกลางหมู่บ้าน ชายฉกรรจ์ร่างหนึ่งสวมเครื่องแบบสีขี้ม้ากำลังถอนตัวเด็กน้อยออกจากพื้น ผู้คนรอบ ๆ ขำขันกันเบิกบาน
สีของชุดนั้นเขาเห็นมาแล้วหลายร้อยครั้งในเกม เห็นมาไม่รู้จบในหนังและซีรีส์
สีเหลืองดิน หมวกมีปีกกา กางเกงพันผ้าขา
พวกจ๊กกองน้อยนี่เอง
จ๊กกองน้อยตัวหนึ่งกำลังดึงชาวบ้านลุกจากพื้น คนรอบข้างต่างยิ้มเยาะ
บนพื้นเอนเอียงร่างไปมาหลายศพ ไกลออกไป มีคนกำลังจุดไป มีคนกำลังเตะประตูบ้านกระแทกกระเทือน
เซี่ยเทียนหัววางปืนลง หลับตาสักครู่ แล้วลืมขึ้นอีกครั้ง
ภาพไม่หายไปไหน
ไม่ใช่เกม และไม่มีใครตะโกนบอกว่าพักฉาก
“ข้ามเวลามาจริง ๆ แล้วสินะ”
เสียงกลไกเย็นชาของระบบดังขึ้นในหัวอีกครั้ง
【ติ๊ง — ตรวจพบสภาพแวดล้อมของผู้ถือสิทธิ์ ออกภารกิจชั่วคราว】
【ภารกิจชั่วคราว: กวาดล้างทหารญี่ปุ่นในหมู่บ้าน (0/13)】
【รางวัลภารกิจ: ค่าฆ่า ×100】
บนแผนที่มองภาพรวม ตำแหน่งหมู่บ้านเบื้องหน้ามีจุดแสงสีแดงสิบสามจุด กำลังเคลื่อนไหวช้า ๆ
เซี่ยเทียนหัวก้มมอง 98K ในมือหนึ่งครั้ง แล้วเงยหน้ามองเสาควันดำและเสียงร้องไห้ที่ลอยมาแต่ไกลอีกครั้ง
ใช้นิ้วหัวแม่มือสะกิดลูเกิดปืน
เอวปืนแนบเข้าที่ไหล่ แนบแก้มสัมผัส
เส้นเล็งของกล้อง ตรงเข้าหาจ๊กกองน้อยที่ถือปืนกลยืนอยู่ปากหมู่บ้าน
สูดลมหายใจลึก ๆ นิ้ววางลงบนไกปืน
ภายใต้พลังของพรสวรรค์สายสไนเปอร์ (ระดับเริ่มต้น) จังหวะหัวใจของเขาแน่วนิ่ง นิ้วไม่สั่นแม้แต่เสี้ยวเดียว
“ระบบ รับภารกิจ”