ที่นี่เป็นเมืองจริง ๆ ดูคล้ายหมู่บ้านเริ่มต้นในเกมอยู่บ้าง แต่สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ยังคงเป็นสไตล์จีน
ไม่เพียงมีป้ายบอกทาง ถังขยะริมถนนยังแยกประเภทขยะด้วย
“ดันเจี้ยนระดับดี ค่ายวิญญาณมืด รับคนที่มีพรสวรรค์ระดับดีขึ้นไป! ในทีมมีคนพรสวรรค์ระดับบีคอยพา!”
“ดันเจี้ยนระดับอี หนีตายจากวัดพิสดาร ใครก็มาได้!”
หลายคนในเมืองกำลังตะโกนรับคนเข้าทีม ส่วนใหญ่เป็นดันเจี้ยนระดับดีหรือต่ำกว่า
เจียงเยว่เฉินสวมหมวกทรงสูงประณีต มือถือไม้เท้ายิ้มแย้มที่ดูแล้วทำจากวัสดุพิเศษ เดินเข้าเมืองมาเพียงครู่เดียวก็เรียกสายตาจากผู้คนไม่น้อย
ถึงอย่างไร ตอนนี้คนส่วนใหญ่ก็แต่งตัวตามปกติ แม้แต่พนักงานออฟฟิศที่สวมสูทยังแต่งตัวไม่เว่อร์เท่าเธอ
เสื้อเชิ้ตกับกางเกงสแล็ก สวมหมวกทรงสูง มือถือไม้เท้า ดูคล้ายตัวละครในดันเจี้ยนเสียจนแยกแทบไม่ออก
เจียงเยว่เฉินเดินมาได้พักใหญ่ ทั้งเหนื่อยทั้งหิว เธอไม่สนสายตาคนอื่นแล้ว เดินตรงไปยังโรงแรม
ในโรงแรมไม่มีเจ้าของ แค่กดยืนยันในหน้าต่างป๊อปอัปแล้วจ่ายเงินก็เรียบร้อย เป็นอย่างที่ประกาศในช่องสาธารณะบอกไว้จริง ๆ ตอนนี้โรงแรมให้กิน ดื่ม และพักฟรี
พอกดยืนยันในหน้าต่างป๊อปอัป เจียงเยว่เฉินก็ถูกส่งตัวเข้าไปในห้องเล็ก ๆ
ห้องมีพื้นที่ราว 50 ตารางเมตร ของใช้ครบครัน ดูเหมือนจัดไว้ตามมาตรฐานโรงแรม
เดินมาเกือบครึ่งวันจนขาอ่อนแรงและท้องร้องจ๊อก เจียงเยว่เฉินจึงทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที
“อา... เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”
เพิ่งบ่นออกมาได้คำเดียว เจียงเยว่เฉินก็เปิดหน้าต่างป๊อปอัปเตรียมสั่งอาหาร แล้วเห็นตัวเองปรากฏอยู่ในช่องภูมิภาค
【ลมกรดน้อยไร้เทียมทาน: เมื่อกี้ผู้หญิงที่ถือไม้เท้าแล้วก็สวมหมวกคนนั้นเป็นใครน่ะ? ดูก็ไม่ได้ขาพิการนี่?】
【มีดปืนใหญ่สายเฉพาะกลุ่ม: ไม้เท้านั่นเห็นแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นของวิเศษ!】
【อีกา: แลกเหล็กกล้า ใครสนใจทักส่วนตัว】
【คนผ่านทางตัวปลอม: หรือจะเป็นยอดฝีมือพรสวรรค์ระดับเอ?】
【บันทึกนักเดินทางตัวจิ๋ว: จะเป็นไปได้ไง ฉันว่าน่าจะพรสวรรค์ระดับบี】
……
ที่จริงเป็นพรสวรรค์ระดับเอสพี
แต่มีข้อจำกัดเยอะมาก วันหนึ่งใช้สังหารทันทีได้แค่หนึ่งหน่วย
หมายความว่าถ้ามีสองหน่วยมาหาเรื่องเจียงเยว่เฉิน เธอก็รับมือไม่ไหวแล้ว
แต่คิดอีกที ถ้ากดปุ่มเดียวแล้วสังหารได้ทีละเอ็นหน่วย เจียงเยว่เฉินไม่กลายเป็นไร้เทียมทานไปเลยหรือ? แบบนั้นน่าจะถือเป็นบั๊กร้ายแรงในเกมสินะ? ถึงพรสวรรค์ระดับเอสพีตอนนี้จะบั๊กอยู่เหมือนกันก็เถอะ
เจียงเยว่เฉินนอนแผ่อยู่บนเตียง เปิดหน้าต่างป๊อปอัปแล้วพบว่ามีร้านค้าของโรงแรมเพิ่มเข้ามา จึงสั่งชุดอาหารประจำวันหนึ่งชุด จากนั้นก็ส่งข้อความในช่องสาธารณะ
【ไพ่ปิดตา: ดันเจี้ยนเกมระดับดี เมืองโบราณ มีใครเก่ง ๆ จะตั้งทีมไหม?】
คำขอเป็นเพื่อนเด้งขึ้นมาทันที
【อีกาขอเพิ่มเพื่อน】
คนที่รับซื้อเหล็กกล้าอยู่บ่อย ๆ คนนั้นหรือเปล่า?
ขณะนั้นอาหารก็ปรากฏขึ้น บนถาดมีทั้งกับข้าวเนื้อและผักอย่างละจาน พร้อมข้าวผัดหนึ่งที่
แม้ไม่รู้ว่าโลกนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เจียงเยว่เฉินก็ชินกับการที่ของโผล่มาแบบปุบปับแล้ว
พูดอีกอย่างก็คือ
ไม่ว่าอะไรจะปรากฏขึ้นที่นี่ตอนนี้ เธอก็ไม่รู้สึกแปลกใจแล้ว
เจียงเยว่เฉินจัดการอาหารที่ส่งลอยมาให้จนเกลี้ยง พลางตอบรับคำขอเป็นเพื่อนและส่งข้อความกลับหาอีกา
【ไพ่ปิดตา: สวัสดีค่ะ ยอดฝีมือ จะไปเมืองโบราณกันเหรอคะ?】
【อีกา: ใช่ หลังจบดันเจี้ยน เหล็กกล้าระหว่างทางก็ยกให้ฉันทั้งหมดได้เลย】
【อีกา: เธออยู่ที่ไหน? มาเจอกันหน่อย】
【ไพ่ปิดตา: [ตำแหน่ง] ฉันพักอยู่ที่โรงแรม】
【อีกา: มาที่นี่ [ตำแหน่ง][ส่งคำเชิญ]】
เจียงเยว่เฉินกดดูตำแหน่งที่อีกาส่งมา พบว่าเป็นร้านกาแฟแห่งหนึ่งในเมือง เธอรีบตักข้าวที่เหลืออีกสองคำเข้าปาก เก็บของคร่าว ๆ แล้วกด [ออกจากโรงแรมชั่วคราว] ในหน้าจอเมนู
เจียงเยว่เฉินดันแว่นตาเลนส์เดียวให้เข้าที่ แล้วถือไม้เท้ายิ้มแย้มเดินไปยังร้านกาแฟ
ทันทีที่เข้าไปในโถงร้านกาแฟ ก็มีคำเชิญปรากฏขึ้น
【คุณมีคำเชิญหนึ่งรายการในร้านกาแฟแห่งนี้ ต้องการตอบรับหรือไม่?】
【ผู้เชิญ: อีกา】
เจียงเยว่เฉินมาที่นี่เพื่อเรื่องนี้อยู่แล้ว จึงกดยืนยัน
จากนั้นเธอก็ไปปรากฏตัวในห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง
เหมือนกับห้องไพ่และโรงแรม ไม่มีทางออกให้เห็น ต้องกดออกจากหน้าจอเมนูเท่านั้น
อีกาเป็นหญิงสาวอายุราว 24-25 ปี ดูสุขุมและคล่องแคล่ว เธอจิบกาแฟคำหนึ่ง ทว่าสายตากลับจับจ้องเจียงเยว่เฉินอย่างสนอกสนใจ
“ที่แท้ผู้หญิงที่ถือไม้เท้าซึ่งคนในช่องสาธารณะพูดถึงก็คือคุณนี่เอง?” อีกาลุกขึ้นยื่นมือให้ “สวัสดี ฉันชื่ออีกา เป็นหัวหน้าทีมและผู้ตื่นรู้พรสวรรค์ระดับเอ”
ระดับเอ น่าจะเป็นพรสวรรค์ระดับสูงสุดที่เจียงเยว่เฉินเคยพบมาจนถึงตอนนี้
เจียงเยว่เฉินยื่นมือไปจับมืออีกา พร้อมยิ้มอย่างสุภาพ
“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อไพ่ปิดตา เป็นผู้ตื่นรู้พรสวรรค์ระดับบี”
“ระดับบี...” อีกาชะงักไป ก่อนจะหัวเราะออกมา “คุณไพ่ปิดตาล้อเล่นแล้ว ดูยังไงก็ไม่น่าใช่คนที่มีพรสวรรค์ระดับบีนะ?”
เจียงเยว่เฉินเตรียมคำตอบไว้แล้ว เธอดันแว่นตาเลนส์เดียว “พรสวรรค์ของฉันคือวิชาดวงตา ช่วยให้รู้ข้อมูลที่ใช้ประโยชน์ได้ของสิ่งของตรงหน้าได้ แต่ใช้ได้วันละครั้ง และแต่ละครั้งอยู่ได้นานหนึ่งชั่วโมง”
จะเรียกความสามารถอะไรก็ได้ ยัดคำศัพท์เข้าไปให้ดูดีไว้ก่อน
เธอพูดจาเหลวไหลหน้าตาเฉย ท่าทางเหมือนกำลังรับมือกับเจ้านายไม่มีผิด...
“……”
เป็นความสามารถที่มีประโยชน์ แต่ก็ไม่ได้มากนัก
หลัก ๆ คือเวลาหนึ่งชั่วโมงสั้นเกินไป แต่ก็ใช่ว่าจะไร้ประโยชน์เสียทีเดียว
อีกากระแอมเบา ๆ เลื่อนสายตาไปทางอื่น ก่อนถามอย่างคลางแคลงใจ “แล้วไม้เท้านี่ล่ะ?”
“อันนี้ช่วยให้คนผ่อนคลายอารมณ์ได้ค่ะ คุณอีกาลองดูได้นะคะ” เจียงเยว่เฉินยื่นไม้เท้าให้อีกาอย่างกระตือรือร้น
อีการับไปอย่างไม่ค่อยแน่ใจ ทันทีที่สัมผัสไม้เท้า ประสาทสัมผัสก็แจ่มชัดขึ้น รู้สึกสดชื่นราวกับได้อาบสายลมวสันต์
แล้วก็หมดฤทธิ์
มุมปากอีกากระตุก เธอยื่นไม้เท้าคืนให้ “...ก็ได้”
เป็นเรื่องจริงด้วย! ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงที่ทำให้คนในช่องสาธารณะถกเถียงกันตั้งมากมาย จะเป็นแบบนี้จริง ๆ!
ธรรมดาเสียจนไม่มีอะไรให้พูดถึง
แต่ก็ไม่เป็นไร อีกาต้องการแค่เหล็กกล้าเท่านั้น
เพื่อป้องกันไม่ให้เจียงเยว่เฉินกลับคำ อีกาจึงยืนยันอีกครั้ง “ขอพูดให้ชัดก่อนนะ ฉันต้องการเหล็กกล้าทั้งหมด นอกจากเหล็กกล้าที่เก็บได้ระหว่างดันเจี้ยนแล้ว ส่วนแบ่งเหล็กกล้าที่เธอได้หลังเคลียร์ดันเจี้ยนก็ต้องยกให้ฉันด้วย”
“อ้อ ได้สิ” เจียงเยว่เฉินพยักหน้าหงึก ๆ อย่างซื่อ ๆ
อีกาขมวดคิ้ว ถามหยั่งเชิง “เธอรู้ไหมว่าเหล็กกล้าเอาไว้ทำอะไร?”
เจียงเยว่เฉินกะพริบตา “เอาไว้ทำอะไรเหรอ?”
“เฮ้อ!”
อีกาตบหน้าผากแล้วทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ หลับตาลง
เป็นอะไรของเธอน่ะ?
เจียงเยว่เฉินคิดง่าย ๆ ถึงจะไม่รู้จริง ๆ ว่าเหล็กกล้าเอาไว้ทำอะไร แต่ไหน ๆ ก็ต้องให้คนพาเคลียร์ดันเจี้ยน อย่างน้อยก็ต้องจ่ายอะไรตอบแทนบ้างไม่ใช่หรือ?
อีกอย่าง ตอนนี้มีแต่ดันเจี้ยนระดับต่ำเปิดให้เล่น
ต้องรู้ไว้ว่าเกมไพ่เป็นดันเจี้ยนระดับเอสเอสเอสเชียวนะ
ขอแค่รอจนเกมไพ่เปิดอย่างเป็นทางการ เจียงเยว่เฉินซึ่งเป็นเจ้าของห้องไพ่ คงเดินไปสองก้าวก็ทำแท่งทองหล่นแล้ว
ไม่คิดเลยว่าอีกาจะมีน้ำใจขนาดนี้ เธอถอนหายใจยาวแล้วอธิบายให้เจียงเยว่เฉินฟัง “เหล็กกล้าเป็นวัสดุพิเศษ เหล็กกล้า 100 ชิ้นหลอมเป็นเหล็กเย็นได้หนึ่งชิ้น แล้วเหล็กเย็นก็ใช้ตีอุปกรณ์พิเศษที่มีความสามารถเสริมได้”
“เหล็กเย็น อุปกรณ์พิเศษ ยาพิเศษ แล้วก็เหรียญขาว ล้วนเป็นของที่ใช้แลกเปลี่ยนกันได้อย่างกว้างขวาง”
เห็นอีกาพ่นศัพท์ออกมาเป็นชุดอย่างคล่องแคล่ว เจียงเยว่เฉินนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วถาม “คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?”
อีกาคาดเดาสถานการณ์ของเจียงเยว่เฉินไว้บ้างแล้ว “เพราะฉันผ่านดันเจี้ยนมาแล้วสามรอบ ผู้เล่นที่เล่นเร็วหน่อยอาจเริ่มรอบที่สี่กันแล้ว”
พูดจบ อีกาก็แตะอากาศตรงหน้าอยู่สองสามครั้ง คงกำลังกดหน้าจอเมนูของตัวเอง
“เธอติดอยู่ในดันเจี้ยนเขาวงกตก่อนประกาศใช่ไหม? มีคนที่เจอสถานการณ์แบบเธอเหมือนกัน ตอนนี้ดันเจี้ยนระดับต่ำเกิดใหม่ค่อนข้างถี่ แต่ช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ก็ไม่มีใครตาย อย่างมากก็แค่ตามความคืบหน้าคนอื่นไม่ทัน ไม่เป็นไรหรอก”
“จริงเหรอคะ?”
เจียงเยว่เฉินยังอดสงสัยไม่ได้
แล้วดันเจี้ยนระดับเอสเอสเอสถือเป็นดันเจี้ยนระดับต่ำหรือไง?
เมื่อตกลงร่วมมือกันเรียบร้อย เจียงเยว่เฉินก็มีท่าทางเหมือนอยากพูดแต่ไม่พูด เธอไม่ได้เล่าเรื่องที่ตัวเองเจอ แค่ถามอีกาว่า
“ทั้งหมดนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”