พบสถานที่ปลอดภัยที่มีเสบียง ผู้คนที่หายไปก็กลับมาหลายคน
ตามปกติแล้ว นี่น่าจะเป็นข่าวดี แต่บนรถบ้าน กลับนอนไม่หลับ
ไม่อาจรู้ได้ เขารู้สึกกระสับกระส่ายใจไม่เป็นสุข
เขาลิ้นชัก ข้างในมีขวดยานอนหลับ แต่สุดท้ายเขาก็ปิดลิ้นชักลง
นอนไม่ดีก็แค่ใจไม่ดี แต่ถ้าหลับดีเกินไป สำหรับเขาในตอนนี้ กลับเป็นอันตรายจริง ๆ
หยิบน้ำแร่ขวดหนึ่งจากกล่องข้าง ๆ เขาดื่มสองอึก
รสชาติย่อมไม่ดีเท่าน้ำแพง ๆ หลักร้อยที่เขาเคยดื่มก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้สภาพความเป็นอยู่ไม่เหมือนเก่า เขาต้องปรับตัว
เขาส่ายหน้า ก่อนจะกางแผนที่กระดาษบนโต๊ะออก
สายตาลากจากหยวนเจียงขึ้นไปเรื่อย ๆ จนถึงเหนือเขาหานเหยิน ที่นั่นมีวงกลมสีแดงสดวงหนึ่ง นั่นคือเป้าหมายของการเดินทางครั้งนี้
หลังจากบังเอิญเห็นกระบวนการกลายพันธุ์ครั้งที่สองของซอมบี้ในเมืองเทียนหนาน เขาก็เข้าใจว่า ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง ก็เท่ากับรอความตายไปวัน ๆ
วันสิ้นโลกในเรื่องเล่ามาถึงจริงแล้ว แต่เขาไม่ได้ตื่นพลังพิเศษอะไร ขณะที่พวกปีศาจเหล่านี้กลับยิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ
คืนนั้น เขาแทบสิ้นหวัง สาปแช่งโลกใบนี้ ภัยพิบัติครั้งนี้ไม่หยุด
เขาชัด ๆ ว่าเป็นทายาทตระกูลใหญ่ที่แท้จริงของเทียนหนาน เกิดมาก็ควรได้เสพสุขกับโลก แต่ภัยพิบัติครั้งนี้พรากทุกอย่างไปหมด
แต่หลังจากสาปเสร็จ ตอนนั้นเขาก็นึกถึงเรื่องเก่าเรื่องหนึ่งขึ้นมา
นั่นคืองานเลี้ยงรุ่นเพื่อนหนึ่งเดือนก่อนภัยพิบัติจะปะทุ ครั้งนั้นเขาไม่ใช่ตัวเอก ซึ่งหาได้ยากมาก เป็นเพียงงานเลี้ยงที่เขาเป็นแค่ตัวประกอบ
เหตุผลก็เพียงเพราะ ตัวเอกของงานเลี้ยงครั้งนี้ เป็นคุณชายคนหนึ่งที่แม้แต่เขายังได้แต่เงยหน้ามอง
คุณชายคนนั้นเก่งขนาดไหน?
พูดง่าย ๆ ก็คือ สินทรัพย์ที่พ่อของสวี่ดาวหามาทั้งชีวิต ยังได้แค่เท่าเงินค่าขนมของเขาเท่านั้น
และหลังจากสวี่ดาวได้เป็นน้องชายของคนผู้นี้ แม้แต่พ่อของเขายังมองเขาดีขึ้นหลายส่วน
เนื้อหางานเลี้ยงเขาจำไม่ค่อยได้แล้ว จำได้เพียงว่าคุณชายที่ชอบสนุกคนนี้ วันนั้นกลับผิดปกติ เอาแต่ดื่มเหล้าแก้เซ็ง
แม้แต่พวกสาวสวยประจำห้องและสาวสวยประจำมหาวิทยาลัยที่แต่งตัวสวยเป็นพิเศษเพื่อเขายังถูกเมิน
สุดท้าย เขาเข้าไปเอาใจถามว่ามีปัญหาอะไรให้ช่วยไหม