[ติ๊ง! ตรวจพบจำนวนผู้รอดชีวิตในที่หลบภัยทะลุสามหลัก ปลดล็อกความสำเร็จที่หลบภัยร้อยคน]
[กำลังคำนวณรางวัล......]
เมื่อรถบรรทุกคันสุดท้ายแล่นเข้าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์จนสุด และประตูใหญ่ค่อยๆ ปิดลง ในห้วงจิตสำนึกอันลึกของหลิงอวี้ เสียงแจ้งเตือนเย็นชาจากระบบก็ดังขึ้นเป็นชุด
คราวนี้มีผู้รอดชีวิตเดินทางมาถึงโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ทั้งสิ้นหนึ่งร้อยสิบแปดคน
[ได้รับคะแนนอารยธรรม: 1000]
[ปลดล็อกสิ่งก่อสร้าง: ศูนย์รับรองบุคคล×1]
[ปลดล็อกแบบแปลน: แบบแปลนศูนย์รับรองบุคคล×1]
[ติ๊ง! ตรวจพบว่าจำนวนผู้รอดชีวิตในที่หลบภัยถึงเกณฑ์ ปลดล็อกภารกิจรองที่ห้า: พึ่งพาตนเอง]
[คำอธิบายภารกิจ: ที่หลบภัยที่แท้จริงควรมีความสามารถในการพัฒนาอย่างยั่งยืน ขอให้เจ้าบ้านภายในที่หลบภัย สร้างสายการผลิตผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ และอาหารหลักที่มั่นคงอย่างน้อยประเภทละหนึ่งสาย]
[รางวัลภารกิจ: คะแนนอารยธรรม 3000 ปลดล็อกสิ่งก่อสร้าง: โรงงานบรรจุกระป๋อง×1 แบบแปลน: แบบแปลนเขตอุตสาหกรรมเบาขนาดเล็ก×1]
มองดูภารกิจและรางวัลที่อัปเดตขึ้นมา หลิงอวี้มีอารมณ์ดีมาก
ไม่ผิด อย่างที่เขาคาดไว้ ระบบนี้มีความชอบอย่างชัดเจนต่อการรับผู้รอดชีวิต
รางวัลอย่าง “ศูนย์รับรองบุคคล” นี้ มาได้ถูกจังหวะพอดี
จิตสำนึกของเขาขยับเล็กน้อย ภายในฐานใต้ดิน ห้องหนึ่งในเขตซีซึ่งเดิมถูกปิดตาย หมายเลขก็เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสถานะใช้งานได้
“ประตูอัตโนมัติห้องซี-101 ปลดล็อกแล้ว”
......
“นี่มันอะไร?”
เสินเอี๋ยนยืนอยู่หน้าประตูห้องซี 101 มองดูอุปกรณ์กลางห้อง แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
เธอเพิ่งจะลงทะเบียนข้อมูลพื้นฐานของผู้คนกว่าหนึ่งร้อยคนเสร็จ ก็ถูก “จ้วงเซิง” เรียกมาที่นี่
กลางห้องคือแท่นปฏิบัติการรูปวงแหวนสีขาวบริสุทธิ์ พื้นผิวเรียบเป็นมันดั่งกระจก ไม่มีรอยต่อแม้แต่นิดเดียว
ภายในวงแหวนของแท่นปฏิบัติการ มีแผงโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนหลายแผ่นลอยอยู่ บนนั้นมีข้อมูลไหลรินราวกับสายน้ำตก เต็มไปด้วยความงามของเทคโนโลยีแห่งอนาคต
[ผมเจาะระบบรักษาความปลอดภัยชุดหนึ่งได้ จึงปลดล็อกห้องนี้]หลิงอวี้พูดเหลวไหลด้วยเสียงอิเล็กทรอนิกส์เรียบเฉยเหมือนเช่นเคย
[แล้วผมก็ค้นพบของที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง]หลิงอวี้ทำทีปิดบัง